Veiðileyfum í vötnum og ám verði úthlutað

Þingmaðurinn Þór Saari segir gróðahyggjuna komna út úr korti í stangveiði. Venjulegir veiðimenn hrekist burt. Gera ætti veiðirétt að almannarétti og úthluta stangveiðileyfum á sama hátt og nú er með hreindýraveiðileyfi.

Þór Saari, alþingismaður Hreyfingarinnar, telur að koma ætti upp sama fyrirkomulagi við sölu stangveiðileyfa og er við úthlutun veiðileyfa á hreindýrum.

Á spjallsvæði Stangaveiðifélags Reykjavíkur segir Þór stangaveiðimarkaðinn einkennast af því að framboð af ám sé takmarkað. Verðið hafi hækkað gríðarlega því eftirspurnin sé mikil. „Slík náttúruleg fákeppni – jafnvel einokun – er almennt litin hornauga af samkeppnisyfirvöldum flestra landa og það er reynt að tryggja hag neytenda,“ skrifar Þór sem kveður veiðirétt í ám og vötnum eiga að vera almannaréttur sem yrði svo úthlutað með sams konar hætti og hreindýraleyfum.

„Veiðiám yrði skipt upp í mismunandi flokka, verðin gerð aðgengileg fyrir almenning og síðan úthlutað úr potti samkvæmt því. Veiðiréttar„eigendur“ fengju borgað – en ekki eins mikið – og gætu hagnast áfram á sölu gistingar og fæðis,“ segir Þór.

„Enginn á íslenska náttúru og þó bændur hafi nýtingarrétt á ám þá er gróðahugsjónin í því geimi komin alveg út úr kortinu,“ skrifar Þór sem telur þörf á að hugsa um stangveiði og hlunnindanýtingu út frá öðrum forsendum en hámarksgróða fyrir nýtingarréttarhafann.

Margir taka þátt í umræðunni á vef Stangaveiðifélagsins. „Sjálfur er ég þeirrar skoðunar að „útlendingarnir“ séu ekki komnir til að vera og þegar harðnar enn meira á dalnum í evrulandi þá muni þeir halda að sér höndum og þegar krónan okkar styrkist þá verður þetta enn erfiðara fyrir þá útlensku,“ skrifar Bjarni Júlíusson, formaður félagsins.

Stefán Páll Ágústsson segir hugmyndir um þjóðnýtingu veiðihlunninda ekki nýja. Auðvitað vilji allir geta keypt góð veiðileyfi á mun lægra verði en nú þurfi að að borga.

„Við myndum líka vilja geta keypt betri bíla og stærra húsnæði á miklu lægra verði en okkur býðst nú. Hvaða handstýringar vilja menn setja á slík viðskipti?“ spyr Stefán Páll.

Í samtali við Fréttablaðið segist Þór alls ekki vera að óska eftir þjóðnýtingu á landi bænda. „Hugsunin á bak við þetta er miklu djúpstæðari en að ég vilji sjálfur getað keypt mér ódýrari veiðileyfi. Þetta snýst um það hvort einhver geti átt landið og átt náttúruna og hvernig eigi að ráðstafa aðgangi að náttúrugæðum. Það er réttlætissjónarmið að íslenskir veiðimenn séu ekki hraktir út í að aðkoma þeirra að íslenskum veiðiám sé sú að þjóna útlendum auðjöfrum sem leiðsögumenn.“

gar@frettabladid.is