Ríflega helmingur kennara tilbúin að mæta raddlaus til vinnu

Yfir sjötíu prósent leikskólakennara hafa engar sem litlar áhyggjur af því hvort nemendur heyri til þeirra og sami fjöldi hefur ekki kynnt sér heyrnarsögu barnanna. Þetta er á meðal þess sem kemur fram í nýrri íslenskri rannsókn.

Valdís Ingibjörg Jónsdóttir doktor í raddmeinum kynnti á ráðstefnu í morgun niðurstöður rannsóknar sem unnin var á árunum 2010 til 11 á sjálfsmetinni raddheilsu og áliti leikskólakennara á hávaða í leikskólaumhverfi.

Þar kemur fram að tæplega fjörutíu prósent kvörtuðu undan hæsi án kvefs "næstum alltaf" eða "oft" og rúmlega þrjátíu prósent undan kökktilfinnngu í hálsi og að röddin endist ekki í hávaða. Valdís lagði nýverið spurningar fyrir leikskólakennara um sama efni í níu leikskólum hér á landi og var brugðið þegar niðurstöður litu dagsins ljós.

„Þegar ég spurði að því hvort að leikskólakennarar þekktu til heyrnarsögu barnanna eða hefðu áhyggjur af því hvort að börnin heyrðu vel eða ekki til þeirra þá fékk ég bara töluna 70 og 75% að þeir hefðu ekkert verið að hugsa út í þetta," segir Valdís.

Þá sagðist sextíu prósent kennara ætla að mæta til vinnu þó þeir væru raddlausir. „Og þá spyr ég, bíddu við hvað ætlið þið að gera, er þetta ekki fræðslustofnun? Þurfið þið ekki að nota röddina í vinnu?"

Valdísi þykir þetta endurspegla þekkingarleysi á röddinni og að það megi rekja til skorts á fræðslu.

„Auðvitað þarf að vera fræðsla á þetta atvinnutæki, þetta er atvinnutæki. Og hún er þá gefið fólki sem er í námi og kennurum líka en það er ekki gert," segir Valdís að lokum.