Lífeyrissjóður bankamanna átti engin hlutabréf í íslensku bönkunum

Lífeyrissjóður bankamanna átti ekki krónu í hlutabréfum íslensku bankanna þegar þeir hrundu í október 2008. Sjóðurinn kom langtum betur undan hruni en stærstu lífeyrissjóðir landsins.

„Þegar að þessi markaður hrynur, þá hrynja lífeyrissjóðirnir að sjálfsögðu líka eða verða fyrir skakkaföllum, þetta er veruleikinn," sagði Ögmundur Jónasson, innanríkisráðherra, í viðtali um helgina - en það urðu ekki allir sjóðirnir fyrir sömu skakkaföllum samkvæmt úttetktarefnd lífeyrissjóðanna.

Ef við skoðum raunávöxtun - sem þýðir ávöxtun peninganna umfram verðbólgu - þriggja sjóða frá árinu 2005 sést að stærsti lífeyrissjóður fólks á almennum vinnuarkaði - lífeyrissjóður verslunarmanna -hagnaðist vel árið 2005 um 16% (16,1%), ávöxtunin hrapar árið 2007 en síðan er fjórðungstap (mínus 24,2%) hrunárið.

Svipað var uppi á teningnum hjá stærsta lífeyrissjóði landsins - LSR - sem var með fína ávöxtun 2005 (14,3%), rúm fjórtán prósent, lægri árið á eftir (10,9%) - en tapar svo gríðarlega hrunárið mikla, eða röskum 25 prósentum (mínus 25,3%).

Staðan er hins vegar allt önnur hjá Lífeyrissjóði bankamanna, ávöxtun er ágæt - og býsna góð í annarri deild sjóðsins árið 2005, tæp ellefu prósent, (10,8%) sömuleiðis árið á eftir - en tapið á hrunárinu er ekkert í líkingu við tap stóru sjóðanna - eða mínus 9,6%.

Framkvæmdastjóri Lífeyrissjóðs bankamanna baðst undan viðtali í dag en svaraði spurningum fréttastofu í tölvupósti.

Hann útskýrir hversu þokkalega sjóðurinn kom undan hruni - með því að Lífeyrissjóður bankamanna hafi að mestu fjárfest í ríkistryggðum skuldabréfum og verðtryggðum innlánsreikningum. Ekki mikil áhættusækni þar.

Sjóðurinn hafi strax árið 2003 ákveðið að selja hlutabréf sem hann átti - og lokið því að mestu löngu fyrir hrun, eða árið 2005. Bankamenn höfðu því ekki meiri trú á bönkunum en svo að árið 2008 átti lífeyrissjóður þeirra ekki krónu í hlutabréfum í íslensku bönkunum.