Raufarhöfn er ekki búin að vera!

Kona sem búið hefur á Raufarhöfn allt sitt líf neitar að trúa því að byggðin fari í eyði. Þar hefur íbúum fækkað um rúm fimmtíu prósent á síðustu tólf árum en heimamenn freista þess nú að spyrna við fæti.

Hvergi á landinu hefur fólki fækkað jafn hratt og á Raufarhöfn, úr yfir 400 manns fyrir tólf árum og niður fyrir 200. Fyrr í mánuðinum sögðum við frá ákvörðun um að loka afgreiðslu sparisjóðsins og Íslandspósts, sem kostar fjórar konur vinnuna í vor. Viðkvæmar spurningar vakna: Lifir Raufarhöfn áfram eða mun halda áfram að fjara undan byggðinni?

Svava Árnadóttir, afgreiðslustjóri sparisjóðsins á Raufarhöfn, sem er ein þeirra sem fengu uppsagnarbréf, segist aldrei nokkurntíman ætla að láta það út úr sér að Raufarhöfn sé búin að vera. Það sé alveg á hreinu að enginn fái hana til að segja slíkt.

Þegar bensínstöðinni var lokað ákváðu konurnar á Raufarhöfn að breyta henni í gallerí og kaffistofu. Með uppbyggingu heimsskautsgerðis ætla heimamenn að fá fleiri ferðamenn. Svava segir að menn séu að gera ýmislegt jákvætt en á sama tíma sé grafið tvöfalt undan á öðrum sviðum.

Þarna er enn líf í smábátaútgerð, - á annan tug báta rær á grásleppu þessa dagana, - og strandveiðin hefur lífgað upp á plássið á sumrin. Í fiskvinnslu Jökuls eru menn að prófa sig áfram með verkun loðnhrogna og einnig makríls. Fólkið vill ekki neyðast til að flytjast brott.

Svava er fædd og uppalin á Raufarhöfn, „orginal" eins og hún orðar það. Hún segir að þar sé gott að búa og gott að ala upp börn. Þar hafi sér liðið vel og hún átt gott líf. „Mig langar ekkert til þess að fara. Það eru þá einhverjir aðrir sem taka þá ákvörðun fyrir mig," segir Svava frá Raufarhöfn.