Rannsóknarnefnd átelur siðanefnd HÍ

Þriggja manna rannsóknarnefnd hefur komist að því að verulegir annmarkar hafi verið á starfi siðanefndar Háskóla Íslands þegar hún hafði til meðferðar kæru Vantrúar á hendur guðfræðikennara við skólann.

Rannsóknarnefndin var skipuð í vor eftir að málið hafði velkst í stjórnsýslu háskólans í rúmt ár og valdið miklum titringi. Í hana völdust Elín Díanna Gunnarsdóttir, sálfræðidósent við Háskólann á Akureyri, Sigurður Þórðarson, fyrrverandi ríkisendurskoðandi, og Þórhallur Vilhjálmsson, aðallögfræðingur Alþingis.

Forsaga málsins er sú að að Vantrú kvartaði til siðanefndar yfir námsefni guðfræðingsins Bjarna Randvers Sigurvinssonar. Samtökin töldu að í námsefninu væri ómaklega vegið að þeim. Bjarni Randver var hins vegar afskaplega ósáttur við vinnubrögð nefndarinnar og sakaði formann hennar um að eiga í nánum samskiptum við fulltrúa Vantrúar um gang mála á meðan Bjarna hefði ekki verið haldið upplýstum um neitt.

Málið vatt í kjölfarið upp á sig, skipt var um formann í siðanefndinni, Bjarni Randver fékk lögfræðinginn Ragnar Aðalsteinsson til að annast málið fyrir sig og að lokum féll Vantrú frá kærunni vegna þess að ófriðurinn hefði hvort eð er eyðilagt málið. Rannsóknarnefndin gerir í skýrslu sinni margháttaðar athugasemdir við störf siðanefndarinnar á meðan á öllu þessu stóð.

Í fyrsta lagi sé ekki að sjá að siðnefndin hafi í upphafi lagt mat á hvort málatilbúnaður Vantrúar snerti yfir höfuð siðareglur Háskóla Íslands.

Í öðru lagi eru gerðar alvarlegar athugasemdir við það verklag siðanefndarinnar að eiga í samskiptum við málsaðila utan formlegra funda nefndarinnar. Slíkt formleysi dragi úr gagnsæi og sé til þess fallið að veikja traust til nefndarinnar.

Þá sé sú ákvörðun siðanefndarinnar að ljúka málinu gegn Bjarna Randver með sátt við guðfræðideild án aðkomu Bjarna meginorsök þess að málið hafi þróast með hinum óheppilega hætti. Nefndin telur óviðunandi fyrir Háskóla Íslands og málsaðila að ekki hafi tekist að ljúka því efnislega.

Þá segir enn fremur í niðurstöðu nefndarinnar að það geti ekki talist heppileg ráðstöfun að lögfræðingur háskólans sé látinn starfa fyrir siðanefndina samhliða öðrum störfum sínum fyrir skólann. „Með því er hætta á að sjálfstæði hinnar miðstýrðu stjórnsýslu Háskólans í ásýnd og í reynd sé ekki tryggð í málum sem þessum.“

stigur@frettabladid.is