Ók ölvuð til lögreglunnar og bað hana um aka sér heim

Kona á fimmtugsaldri var dæmd fyrri ölvunarakstur í Héraðsdómi Reykjaness í morgun. Konan kom á lögreglustöðina í júlí á síðasta ári sjáanlega mjög ölvuð, og tók þar á móti henni lögreglumaður. Bað konan lögreglumanninn um að aka sér heim á bifreið hennar vegna þess að hún væri ekki í ástandi til þess að aka sjálf.

Er hún var innt eftir því hvort hún hafi sjálf komið akandi að lögreglustöðinni kvað hún vin sinn hafa ekið en hann væri horfinn á braut og skömmu síðar breytti hún frásögn sinni á þann veg að sonur hennar sem hún vildi ekki nafngreina hefði ekið. Þegar varðstjóri lögreglunnar, sem hún var leidd fyrir, tilkynnti henni að hann ætlaði að hringja í soninn til þess að spyrja hann hvort hann hafi ekið sagði hún það óþarft og viðurkenndi að hún hefði sjálf ekið bifreiðinni.

Kvaðst konan hafa drukkið áfengi í grillveislu og ekið af stað heim til sín en ákveðið að keyra að lögreglustöðinni og leggja bílnum þar og fá far heim. Í framhaldi af þessum framburði konunnar gaf hún öndunarsýni sem staðfesti að hún hefði verið ölvuð og leiddi til þess að hún var svipt ökurétti til bráðabirgða þegar í stað.

En málinu var ekki lokið þar.

Tveimur mánuðum síðar kom konan aftur til lögreglunnar, nú edrú, í þeim erindum að draga til baka fyrri framburð sinn og kvaðst ekki hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn eins og hún hafði áður játað og nefndi til sögunnar sem ökumann æskuvinkonu sína.

Hún sagði umræddan dag hefði hún farið í heimsókn til vinkonu sinnar þar sem þær grilluðu saman en ekki tókst þó betur til en að þær hafi farið að rífast með þeim afleiðingum að vinkonan fékk sig fullsadda af hinni drukknu og vildi aka henni heim.

Á leiðinn hafi þær haldið áfram að rífast og endaði ferðalagið við lögreglustöðina að kröfu þeirra drukknu sem þar fór út úr bílnum í þeim tilgangi að fá lögregluna til þess að aka sér heim. Vinkonan hafi þá farið burt í fússi en heim til hennar sé 5 til 6 mínútna gangur frá lögreglustöðinni.

Í dómsorði segir að konunni hafi ekki tekist að færa fram neina skynsamlega og trúverðuga skýringu á afturhvarfi sínu frá fyrri játningu, til þess nægi engan veginn ótrúverðugur framburður vinkonu hennar.

Að þessu virtu og með stuðningi, einkum í afdráttarlausum framburði lögregluvarðstjórans, var ekki lagður trúnaður á afturhvarf konunnar frá játningu sinni og talið yfir allan skynsamlegan vafa hafið að hún væri sannarlega sek um ölvunarakstur.

Hún var svipt ökuréttindum í átján mánuði og skal greiða 160 þúsund krónur í sekt.