Gerði ekkert annað en grúska og pæla

Jónatan Garðarsson og Arnar Eggert Thoroddsen rifja upp atvik, skyggnast á bak við tjöldin og opinbera hluti sem hafa ekki verið á margra vitorði hingað til í nýrri bók sem ber heitið „100 bestu plötur Íslandssögunnar".

Tók ekki langan tíma að skrifa þessa bók? „Skriftirnar sjálfar tóku rúmlega þrjá mánuði og gerði ég ekkert annað þann tíma en skrifa, grúska og pæla í gengum öll þau gögn sem ég hef viðað að mér í gegnum tíðina um íslenska tónlist," svarar Jónatan.

„Ég las allt sem ég fann í úrklippu safni mínu um plöturnar og listafólkið, ræddi við fjölda tónlistarmanna og leitaði víðar fanga til að viða að mér eins miklu efni og kostur var. Svo fór mestur tíminn í að rita um plöturnar og samræma hvernig tekið var á efninu. Þetta var mikil vinna og ótrúlega skemmtilegt verkefni."

Hvernig gekk samstarfið með Arnari? „Samstarf okkar Arnars gekk eins og í sögu. Við þekkjumst ágætlega því hann var í starfsþjálfun hjá mér þegar hann var rétt rúmlega fermdur og leiðir okkar hafa legið saman öðru hvoru eftir það. Skiptingin á því hvor skrifaði hvað var mjög einföld og við höfum í alla staði átt hið ánægjulegasta samstarf og hvergi borið skugga á, enda báðir rólyndismenn og höfum brennandi áhuga á viðfangsefninu og erum sannir aðdáendur íslenskrar tónlistar.

„Það er auðvelt að grípa niður í bókina nánast hvar sem er og lesa stutta eða langa kafla og leggja hana síðan frá sér, eða lesa hana frá blaðsíðu eitt og áfram, allt eftir áhugasviði hvers og eins. Reynsla mín af sambærilegum erlendum bókum er sú að þær endast manni lengi og eiga því langa lífdaga. Bókin er mjög litrík því myndir eru birtar af öllum plötu umslögum og listafólkinu frá þeim tíma er plöturnar voru í vinnslu," segir Jónatan að lokum.