Aðgerðasinnar ekki í ofbeldi

Ný tegund mótmæla, sem einkennist af beinum aðgerðum, er komin til að vera, segir Gísli Jökull Gíslason, lögreglumaður og ritstjóri Lögreglublaðsins. Þau eigi rætur að rekja til þess þegar Kárahnjúkavirkjun var mótmælt árið 2005 og síðar.

„Þá fengum við hóp sem ætlaði gagngert að stöðva framkvæmdir með beinum aðgerðum, þar sem eindreginn vilji kom fram til að hafa áhrif á gang mála,“ segir hann og stillir þessu upp á móti hefðbundnari mótmælum á Íslandi, svo sem mótmælastöðu við sendiráð.

Gísli Jökull vísar hér til þess þegar hópur erlendra náttúruverndarsinna kom til landsins til að mótmæla framkvæmdum við Kárahnjúkavirkjun. Þessi hópur „atvinnumótmælenda“ blandaðist íslenskum mótmælendum. Á hverju ári hittist fólkið svo í aðgerðabúðum að sumri til og Gísli segir að í hvert skipti hafi hlutfall Íslendinga í hópnum aukist jafnt og þétt.

„Íslenski Saving Iceland-hópurinn varð síðan mjög áberandi í fyrstu mótmælum Radda fólksins á Austurvelli í október. Þessi hópur var ekki kominn til að hlusta á ræðurnar heldur fór að Alþingishúsinu og sýndi vanþóknun sína með einhverjum hætti,“ segir Gísli.

Aðgerðasinnar vilji vissulega láta hafa mikið fyrir sér, en þeir séu ekki þekktir fyrir að skemma og eyðileggja: „Það voru fíklar og þekktir ofbeldismenn sem köstuðu grjótinu. Þegar mótmælendurnir vörðu okkur lögreglumenn við Stjórnarráðið [22. janúar] og stöðvuðu grjótkastið, sá ég að sá sem stóð mér næst [meðal verjenda] var þekkt andlit úr Saving Iceland,“ segir hann.

Íslenskt ofbeldi gegn lögreglu í mótmælum sé svipað og í löndunum í kring: „Það er stundað af auðnuleysingjum sem fara þangað þar sem er slagur, gagngert til að skemma og meiða,“ segir Gísli.

Sturla Böðvarsson, fyrrum forseti Alþingis, sagði nýlega á þingi að mikil umskipti hefðu orðið í íslenskum stjórnmálum og vísaði til mótmæla við þinghúsið. Sagðist Sturla vona að þau boðuðu ekki nýja siði í stjórnmálum. Þá væri voðinn vís.- kóþ