Þriggjatindaáskorunin steinlá hjá doktor Vigni

Vignir Helgason og 12 manna föruneyti hans luku hinni svokölluðu þriggjatindaáskorun á 23 klukkustundum og 55 mínútum um helgina og söfnuðust alls um 20.000 pund til styrktar krabbameinsrannsóknum. Áskorunin gengur út á að klífa tinda hæstu fjalla Englands, Skotlands og Wales á 24 klukkustundum.

Vignir er doktor í líffræði við Paul O'Gorman-krabbameinsrannsóknarstöðina í Glasgow í Skotlandi og var þrekvirkið unnið með það fyrir augum að safna fé til styrktar starfseminni þar. Söfnunarsíða Vignis, www.justgiving.com/gvignir, verður þó opin áfram til 21. ágúst og verður hægt að gefa fé gegnum síðuna þangað til.

„Eftir að hafa farið vandlega yfir ferðaplanið var ákveðið að breyta því lítils háttar. Í stað þess að leggja af stað frá Glasgow kl. 9 árdegis og eiga hættu á að lenda í mikilli bílaumferð á heimleiðinni var ákveðið að leggja af stað frá Glasgow um 12:00. Við vorum 13 talsins sem stefndum í gönguna og þ.m.t. Matt Sinclair, aðalhvatamaðurinn að söfnuninni, og prófessor Tessa Holyoke, yfirmaður Paul O´Gorman-stofnunarinnar.

Við vorum komin við rætur Ben Nevis um 15:30, reimuðum á okkur skóna, stilltum klukkurnar og kl. 16:00 byrjuðum við gönguna í mjög góðu veðri. Ben Nevis-gangan gekk stórslysalaust fyrir sig og allir kláruðu gönguna á undir fimm tímum. Um 21:00 var lagt af stað til Lake District í Englandi þar sem Scafell Pike beið okkar. Í myrkri og úrhellisrigningu byrjuðum við að ganga á Scafell um kl. 3:00. Þrátt fyrir vætu og smá þreytu í hópnum gekk allt vel og vorum við komin aftur upp í rútu fjórum tímum seinna.

Rétt rúmlega 7:00 lögðum við af stað til Wales en í morgunfréttum útvarpsins voru sagðar fréttir af stormviðvörun í Wales. Við höfðum samband við „fjallamálaráðherra" Wales sem ráðlagði okkur að sleppa síðasta fjallinu og komast frekar óhult til baka til Skotlands. Þetta voru vondar fréttir sem fóru illa í þreyttan en kappsfullan hópinn. Ég sagði Matt fyrirliða að ég væri með „meistaragráðu í íslensku roki" og gæti leiðbeint hópnum um hvernig ætti að bera sig að við svoleiðis aðstæður.

Í framhaldinu var tekin ákvörðun um að halda til Wales, hundsa orð fjallamálaráðherrans og etja kappi við Snowdon þrátt fyrir stormviðvörunina. Kl. 12:00 að hádegi sunnudags byrjuðum við gönguna á Snowdon. Þetta reyndist nokkuð erfið ganga. Veðrið reyndist samt ekki vera mikið meira en íslenskt hávaðarok. Talsverð þreyta var þó farin að segja til sín og sumir farnir að glíma við hælsæri, blöðrur og fótakrampa. Upp á tind komust þó allir á um tveimur og hálfri klukkustund og því ein og hálf klukkustund til ráðstöfunar til að komast niður fjallið og enda gönguna.