Strákarnir okkar spila alltaf vel í kreppu

Sigur íslenska handboltalandsliðsins á heimsmeisturum Þjóðverja á Ólympíuleikunum í Peking í gær, hefur ekki farið framhjá neinum. Liðið virðist í fínu jafnvægi og er til alls líklegt. Óneitanlega fara menn að velta fyrri sér hver ástæðan fyrir þessu góða gengi sé. Er markvarslan að skipta sköpum? Eru hinar þjóðirnar að spila verr en áður? Eða er Guðmundur að spila rétta taktík?

Ef grannt er skoðað sést hinsvegar að hið slæma efnahagsástand sem ríkir í landinu getur skipt sköpum. Íslenska handboltalandsliðið spilar nefnilega oft glimrandi vel í kreppu.

B-keppnin í handbolta sem fram fór í Frakklandi árið 1989 er einhver merkilegasti viðburður í íslensku íþróttalífi. Jafnteflið við heimsmeistara Frakka á Laugardalsvelli bliknar í samanburði við sigur íslendinga á Pólverjum í úrslitaleik keppninnar.

Veturinn 1989 - 1990 voru uppi miklir erfiðleikar í efnahagsástandi þjóðarinnar. Skömmu síðar var hin merka „Þjóðarsátt" gerð.

Í nýársávarpi Vigdísar Finnbogadóttur fyrrverandi forseta þann 1.janúar árið 1989 má sjá að lítil bjartsýni var meðal íslendinga:

„Því nú um skeið hefur vofa verið á sveimi meðal okkar og breitt úr sér freklega - og er kölluð kreppa. Í fréttum er á því klifað að hún glotti framan í okkur í hverri gátt. Því er vitanlega ekki að neita að við eigum við nokkra örðugleika að stríða, samdrátt á ýmsum sviðum, rekstrarvanda af einu og öðru tagi. Sumir segja að þjóðartekjur muni minnka nokkuð."

Þrátt fyrir þessar hrakspár hér heima spiluðu „Strákarnir okkar" glimrandi í B-keppninni og voru sannkallaðar þjóðhetjur í augum landsmanna. Kristján Arason hefði getað orðið forseti ef hann hefði haft áhuga á embættinu.

Árið 2002 mátti einnig sjá nokkra örvæntingu í íslensku efnahagslífi. Menn töluðu um kreppu sem þó stoppaði stutt við. Efnahagslífið tók nokkra dýfu og einhverjir efuðust um einkavæðingu bankanna sem þá var á lokastigi.

Sama ár lenti íslenska landsliðið í fjórða sæti á Evrópumótinu í Svíþjóð. Fólk gleymdi hrakspám í íslensku efnahagslífi og ræddi frekar um frábæran árangur íslenska landsliðsins.

Kreppan sem nú ríkir í þjóðfélaginu hefur ekki farið framhjá neinum. Glænýir Range Rover jeppar standa óhreyfðir á bílasölum landsins og þeir sem áður ferðuðustu með einkaþotum kaupa sér nú miða í almennu farrými Iceland Express. Stórhuga viðskiptamenn hrópa á Hjálp með hundruðir fermetra af tómu verslunarrými.

Og enn standa „Strákarnir okkar" undir nafni. Öruggur sigur gegn heimsmeisturum Þjóðverja og Rússneski björninn verður að litlum sætum bangsa í höndunum á okkur.

Árangur íslenska landsliðsins hefur lítið með markvörslu, taktík eða getu leikmanna að gera. Það eina sem skiptir máli er að það sé lægð í efnahagslífinu hér heima.

Gerið Smáralindina klára, því „Strákarnir Okkar" eru á leiðinni heim með verðlaunapening.