Meint verðsamráð rætt á Alþingi

Þingmenn úr öllum flokkum kvöddu sér hljóðs við upphaf þingfundar í dag til þess aðræða fréttir af meintu verðsamráði matvöruverslana hér á landi. Allir voru þingmennirnir sammála um að ef fréttirnar reynast réttar sé um grafalvarlegt mál að ræða. Stjórnarandstöðuþingmenn deildu á fjársvelti hjá samkeppnisyfirvöldum og stjórnarþingmenn sögðu að ríkistjórninni væri sérstaklega umhugað um neytendamál.

Það var Atli Gíslason þingmaður VG sem hóf umræðuna undir liðnum „störf þingsins". Hann sagði að svo virtist vera sem opinbert eftirlit í verðlagsmálum sé í molum. Hann spurði hvað ríkisstjórnin ætli sér að gera í þessum málum, hvernig bregðast eigi við því „ábyrgðalausa frelsi" sem nú ríki á neytendamarkaði. Atli skoraði líka á neytendur að vera á varðbergi gagnvart því hvað verið sé að rukka fyrir vöruna.

Ágúst Ólafur Ágústsson, þingmaður Samfylkingar og formaður viðskiptanefndar þingsins tók undir með Atla og sagði fréttirnar af meintu samráði alvarlegar reynist þær réttar. Hann sagði að viðskiptanefnd muni heimsækja samkeppniseftirlitið á morgun og þar muni þessi mál án efa bera á góma. Ágúst benti einnig á að samkvæmt fjárlögum standi til að auka fjárveitingar til Samkeppniseftirlitsins um 50 prósent á næstu tveimur árum. Hann sagði ríkisstjórnina setja neytendamálin á oddinn.

Ágúst ítrekaði að engar sannanir lægju fyrir um samráð verslana en mikilvægt væri að eyða þeirri tortryggni sem fréttir gærdagsins hafi vakið.

Fleiri þingmenn fylgdu í kjölfarið, Pétur Blöndal sagði til dæmis nauðsynlegt að rannsaka málið og sagði með ólíkindum ef verð vöru væri að breytast á leiðinni úr hillu og að kassa. Lúðvík Bergvinsson benti á að hámarks refsing við verðsamráði væri sex ára fangelsi. Því væri afar mikilvægt að þeir sem kynnu að búa yfir upplýsingum um dæmi af því tagi komi þeim til réttra aðila.

Valgerður Sverrisdóttir, fyrrverandir viðskiptaráðherra, sté í pontu og sagðist undrandi á málflutningu þeirra þingmanna sem töluðu á þann veg að viðskiptaráðherra ætti að beita sér í málinu. Samkeppniseftirlitið væri algjörlega óháð stofnun og það væri afar óeðlilegt ef ráðherra eða aðrir stjórnmálamenn færu að skipta sér af störfum stofnunarinnar.