Staðfestir sátt kirkju og fóbíu

Prestur í Akureyrarkirkju segir að niðurstaða Kirkjuþings hafi staðfest sátt kirkju og fóbíu. Orð biskups um sáttargjörð eða tímamót eigi alls ekki við.

Á heimasíðu Akureyrarkirkju má nú lesa hugleiðingar séra Óskars Óskarssonar að loknu kirkjuþingi. Hann sagði í fréttum Stöðvar 2 í vikunni að tregða þjóðkirkjunnar til að viðurkenna jafnrétti samkynhneigðra skýrðist að miklu leyti af hommafóbíu og hann segir að niðurstaða Kirkjuþings sé hreint ekki sú sem biskup hefur sagt. „Orð eins og tímamót og sáttargjörð voru notuð um þessa niðurstöðu Kirkjuþings. Hvorugt hugtakið stenst þó nánari skoðun," segir séra Óskar.

Hann segir það grátbroslegt að fylgjast með ummælum þess efnis að ef þjóðkirkjan stígur skref í réttlætisátt í málefnum samkynhneigðra þá muni það espa upp biskupinn í Eþíópíu. Þjóðkirkjan hafi í afstöðu sinni til samkynhneygðra ekki verið sú kirkja sem gangi á undan í réttlætismálum og mikið vanti upp á jafnræði þótt samþykkt Kirkjuþings um samkynhneigða sé skref í rétta átt.

Og hann segir: „Spurningar og upphrópanir hljóma: Eigum við þá ekki næst bara að gifta menn og dýr? Samkynhneigð er fötlun og þroskafrávik. Þetta er náttúrulega óeðli. Þessar bábiljur lifa allar góðu lífi og fá byr undir báða vængi þegar þeim er haldið fram í Jesú nafni," segir presturinn.

„En þegar gríman fellur kemur í ljós að fyrirstaðan er hvorki Guð, Biblían né Jesús heldur ótti og hræðsla. Eitt skref út úr þeim ógöngum er vissulega skref í rétta átt en það var einfaldlega ekki nóg, sérstaklega vegna þess hve illa það var stigið. Eftir stendur því áframhaldandi staðfest samvist kirkju og fóbíu.

Sátt er fallegt orð en verður seint hægt að nota um niðurstöðu Kirkjuþings 2007 í málefnum samkynhneigðra. Af hverju? Vegna þess að það getur aldrei ríkt sátt um óréttlæti," segir séra Óskar Óskarsson.