Ekki allir fangar fá dagleyfi

Mjög strangar reglur gilda um dagleyfi fanga og eru slík leyfi háð ýmsum skilyrðum. Ekki er sjálfgefið að fangar fái leyfið þrátt fyrir að þeir séu búnir að afplána þriðjung refsivistarinnar.

Almennt gildir að þegar fangi hefur afplánað þriðjung refsivistar getur hann sótt um svokölluð dagleyfi utan veggja fangelsa. Þó verða fangar í það minnsta að hafa setið inni í eitt ár og í fjögur ár ef viðkomandi fangi hefur verið dæmdur til langrar refsivistar. Í helgarblaði DV í dag er ítarleg grein um afbrotaferil Rúnars Bjarka Ríkharðssonar .

Þar kemur fram gagnrýni á að hann skuli fá dagleyfi en Rúnar Bjarki var dæmdur til 18 ára fangelsisvistar fyrir nauðgun og morð. Í úttektinni er þeirri spurningu velt upp hvort eðlilegt sé að fangar sem hafa verið dæmdir fyrir jafn hrottaleg brot eins og Rúnar Bjarki eigi yfir höfuð á fá að fara í slík leyfi. Fangelsismálastofnun gefur út þessi leyfi og þar á bæ segja menn mjög strangar reglur gilda um þessi dagleyfi.

Erlendur Baldursson, deildarstjóri hjá Fangelsismálastofnun segir dagleyfin háð ströngum skilyrðum. Hver fangi þarf að uppfylla ákveðin skilyrði um hegðun innan fangelsisins sem og standast sálfræðimat svo eitthvað sé nefnt.

Hann segir það heyra til undantekninga að fangar brjóti skilyrðin sem þeim eru sett enda séu dagleyfin þeim dýrmæt. Það sé ekki sjálfgefið að fangar fái leyfin og uppfyllli þeir ekki skilyrðin þá sé unnið að þeirra málum þar til þeir gera það enda munu fangarnir á endanum losna úr fangelsum og dagleyfin eru liður í því að búa þá undir það.