Sjónarsviptir að Bítinu

Morgunþátturinn Ísland í bítið rann skeið sitt á enda í morgun með síðustu sjónvarpsútsendingu morgunhananna Sirrýar og Heimis. Þátturinn heldur áfram í útvarpi sem Í bítið á Bylgjunni, en tæplega 1400 þættir fóru í loftið á rúmum sjö árum á Stöð 2.

Heimir Karlsson hefur verið annar stjórnanda Íslands í bítið í rúm þrjú ár, lengst allra þáttarstjórnanda. Hann segir ákveðna tegund dagskrárgerðar í íslensku sjónvarpi hverfa af skjánum með morgunsjónvarpinu. Hann nefnir sem dæmi spjall við ýmsa ráðgjafa og efnistök á viðkvæmum málefnum, eins og að heimsækja Nóna Sæ, sem slasaðist illa í umferðarslysi og missti systur sína, og koma því fyrir að hann fékk að hitta átrúnaðargoðið sitt Bubba Morthens. Einnig upplýsingar um alls kyns merkileg málefni sem eru á döfinni, eins og ráðstefnur og námskeið, sem annars færu framhjá fólki. Hann segir: "Það er sjónarsviptir að þessu og mörgu öðru í morgunsjónvarpinu."

Sigríður Arnardóttir segir að morgunsjónvarpið sé í sumum tilfellum persónulegur félagsskapur áhorfenda, en það sem standi upp úr hjá sér sé hið fornkveðna, að morgunstund gefi gull í mund.

Halldóra Ingimarsdóttir hefur verið útsendingastjóri þáttanna í fjögur ár. Hún segir frábæra umsjónamenn og góðan liðsanda hafa gert samvinnuna einstaklega skemmtilega, og ekki hafi fjölbreytt umfjöllun skemmt fyrir; "Eins og þegar við fórum með falda myndavél í vændishús."

Þátturinn hóf göngu sína 1. nóvember 1999 með útvarpsfólkinu Þorgeiri Ástvaldssyni, Margréti Blöndal, Snorra Má Skúlason og Guðrúnu Gunnarsdóttur og var þá brotið blað í sögu sjónvarps á Íslandi.

Það var blendin tilfinning hjá starfsfólki þáttarins sem skálaði í morgunsárið eftir síðustu útsendinguna.