Dómar réttlæta ranglætið 12. júlí 2007 06:00 Hvað eftir annað þarf þjóðin að láta sér lynda að dómarar Héraðsdóms Reykjavíkur og Hæstaréttar verði sér og henni til skammar hérlendis sem erlendis. Þeir eru að verða alræmdir fyrir túlkun sína á réttu og röngu. Leita þarf til vanþróaðra einræðisríkja til að sambærileg túlkun á réttlæti finnist. Það er óásættanlegt að reyndustu dómarar þjóðarinnar skuli svo oft klúðra mikilvægum málum sem raun er á. Þjóðin má ekki una því að æðstu dómarar hennar séu svo skyni skroppnir að þeir láti slægvitra lögfræðinga vefja þeim um fingur sér, um leið og réttlætið er fótum troðið. Fimmta maí var pólskur maður sýknaður í héraðsdómi, en hann hafði nauðgað konu á salerni í kjallara Hótels Sögu. Dómurinn telur framburð stúlkunnar einkar trúverðugan, en dæmir þó þvert á hann. Þeim fannst nefnilega ofbeldið ekki nógu sannfærandi þó nauðgarinn viðurkenndi níðings aðfarir og að ótrúlegt sé að stúlkan hafi boðið ókunnum manni á klósettið með sér. Dómararnir minna á sofandi afglapa, svo utangátta var skilningur þeirra á viðbrögðum stúlkunnar við óvæntri árás ofbeldismanns. Þeir litu framhjá þeirri staðreynd að afleiðingar ofsahræðslu eru oft áfall sem veldur máttleysi sem skýrir meðal annars hvers vegna ekkert heyrist í stúlkunni. Svo er mögulegt að níðingurinn hafi haldið fyrir vit hennar. Málið hlýtur að fara fyrir Hæstarétt og lengra ef þarf. Annar áfellisdómur yfir íslensku réttarfari er að Mannréttindadómstóllinn skuli dæma íslenska ríkið brotlegt þegar Hæstiréttur sýknaði það í máli Söru Lindar Eggertsdóttur. Þar nýtti Hæstiréttur umsögn hlutdrægra aðila. Málið fór fyrst fyrir héraðsdóm sem dæmdi stúlkunni rúmar 28 milljónir. Hæstiréttur sýknaði svo ríkið eftir að ný gögn bárust frá læknaráði. Þar var ekki gætt hlutleysis. Vonandi sér ríkið sóma sinn í að greiða stúlkunni bæturnar sem héraðsdómur dæmdi. En Mannréttindadómstóllinn telur málflutning hans vandaðan. Fyrir mörgum árum nauðguðu þrír menn 13 ára stúlku og voru sýknaðir vegna ungs aldurs og að þeir höfðu aldrei nauðgað áður. Þeir voru 17 og 18 og 19 ára gamlir. Ég skrifaði harðorða ádeilu á réttarfarið og sakaði það um að gefa veiðileyfi á fermingarbörn. Samkvæmt dómnum var mönnum sem höfðu hreint sakavottorð og voru innan tvítugs, heimilt að nauðga börnum. Höfundur er trésmíðameistari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Aukinn stuðningur við leigjendur í Reykjavík Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Sjá meira
Hvað eftir annað þarf þjóðin að láta sér lynda að dómarar Héraðsdóms Reykjavíkur og Hæstaréttar verði sér og henni til skammar hérlendis sem erlendis. Þeir eru að verða alræmdir fyrir túlkun sína á réttu og röngu. Leita þarf til vanþróaðra einræðisríkja til að sambærileg túlkun á réttlæti finnist. Það er óásættanlegt að reyndustu dómarar þjóðarinnar skuli svo oft klúðra mikilvægum málum sem raun er á. Þjóðin má ekki una því að æðstu dómarar hennar séu svo skyni skroppnir að þeir láti slægvitra lögfræðinga vefja þeim um fingur sér, um leið og réttlætið er fótum troðið. Fimmta maí var pólskur maður sýknaður í héraðsdómi, en hann hafði nauðgað konu á salerni í kjallara Hótels Sögu. Dómurinn telur framburð stúlkunnar einkar trúverðugan, en dæmir þó þvert á hann. Þeim fannst nefnilega ofbeldið ekki nógu sannfærandi þó nauðgarinn viðurkenndi níðings aðfarir og að ótrúlegt sé að stúlkan hafi boðið ókunnum manni á klósettið með sér. Dómararnir minna á sofandi afglapa, svo utangátta var skilningur þeirra á viðbrögðum stúlkunnar við óvæntri árás ofbeldismanns. Þeir litu framhjá þeirri staðreynd að afleiðingar ofsahræðslu eru oft áfall sem veldur máttleysi sem skýrir meðal annars hvers vegna ekkert heyrist í stúlkunni. Svo er mögulegt að níðingurinn hafi haldið fyrir vit hennar. Málið hlýtur að fara fyrir Hæstarétt og lengra ef þarf. Annar áfellisdómur yfir íslensku réttarfari er að Mannréttindadómstóllinn skuli dæma íslenska ríkið brotlegt þegar Hæstiréttur sýknaði það í máli Söru Lindar Eggertsdóttur. Þar nýtti Hæstiréttur umsögn hlutdrægra aðila. Málið fór fyrst fyrir héraðsdóm sem dæmdi stúlkunni rúmar 28 milljónir. Hæstiréttur sýknaði svo ríkið eftir að ný gögn bárust frá læknaráði. Þar var ekki gætt hlutleysis. Vonandi sér ríkið sóma sinn í að greiða stúlkunni bæturnar sem héraðsdómur dæmdi. En Mannréttindadómstóllinn telur málflutning hans vandaðan. Fyrir mörgum árum nauðguðu þrír menn 13 ára stúlku og voru sýknaðir vegna ungs aldurs og að þeir höfðu aldrei nauðgað áður. Þeir voru 17 og 18 og 19 ára gamlir. Ég skrifaði harðorða ádeilu á réttarfarið og sakaði það um að gefa veiðileyfi á fermingarbörn. Samkvæmt dómnum var mönnum sem höfðu hreint sakavottorð og voru innan tvítugs, heimilt að nauðga börnum. Höfundur er trésmíðameistari.