Blóðugur skæruhernaður á íslenskum tímaritamarkaði

"Blaðið er uppselt þrátt fyrir skæruliðasveitir Fróða," segir Reynir Traustason, ritstjóri nýja tímaritsins Ísafold, og hlær við. "Þeir keyra milli verslanna og henda blaðinu okkar til hliðar en við tökum þessu sem hverju öðru hundsbiti og lögum jafnóðum til eftir þá."

Reynir ber samkeppnisaðilanum sem gefur út aragrúa af tímaritum, þar á meðal Séð&Heyrt, Mannlíf, Hús og hýbíli og Bleikt og blátt, þungum sökum en segist þó halda ró sinni. "Ég hef gaman að því að þeir skuli ætla að mæta samkeppninni svona, með því að fara um allt eins og stormsveipur og snúa við rekkum svo Ísafold sjáist ekki. Þetta er lágkúruleg aðferð til að ota fram eigin vöru."

Reynir segir skemmtilegasta dæmið um aðgerðir samkeppnisaðilans hafa átt sér stað í verslun þar sem Ísafold var mokað úr blaðarekka ofan í innkaupakerru og ýtt til hliðar. "Síðan var brauð og ýmislegt annað sett ofan á blöðin í kerrunni til að tryggja að blaðið yrði örugglega ekki keypt en það er svo skemmtilegt að markaðurinn svaraði þannig að blaðið seldist upp úr innkaupakerrunum," segir Reynir.

Mikael Torfason, aðalritstjóri Birtings, sem keypti leyfarnar af tímaritaútgáfu Fróða ekki alls fyrir löngu vísar ásökunum síns gamla félaga á bug þó þessir fyrrum samherjar á DV séu vissulega komnir í hár saman á tímaritamarkaðnum. "Ég kannast ekki við neinar skæurliðasveitir á okkar vegum og finnst þetta súrrealísk spurning enda er fólk ekki vitleysingar og kaupir þau tímarit sem það vill óháð því hvar þau eru staðsett í verslunum," segir Mikael sem telur Reyni vera að vakna upp við þá staðreynd að lausasala tímarita á Íslandi sé "erfiðasti bissniss í heimi."

"Ég myndi í hans sporum einbeita mér að því að gera góð blöð. Það geri ég," segir Mikael og bætir því við að hann geti ekki staðið í því að skipta sér af uppstillingu tímarita í öllum verslunum. "Ég held að 365 miðlar séu ekkert of hressir með þessa útgáfu Reynis," segir Mikael og telur meinta skæruliða frekar á vegum fjölmiðlasamsteypunnar. "Þeir hafa meira bolmagn til þess að standa í þessu en ég enda er ég ekki að þessu. Á Baugur hvort eð er ekki flestar þessar verslanir? Reynir verður að eiga þetta við Jón Ásgeir en ekki mig."

Reynir ber sig, sem fyrr segir vel, og óttast ekki hörkuna á markaðnum. "Það er mikil stemning í þessu þó við stöndum í einhverju smáböggi. Nóatún vill til dæmis ekki selja blaðið en selur Bleikt og Blátt. Það er þeirra vandamál vilji þeir frekar selja klámblöð en virðuleg tímarit. Ég hef rætt þetta við menn þar og það liggja annarlegar ástæður að baki. Ég hef lengi verslað í Nóatúni í Grafarholti en er hættur því og það er ekki síst barnanna vegna en ég sniðgeng þá eins og þeir sniðganga mig."