Það verður hálf tómlegt í kotinu þegar Sesar fer

Það hefur verið nóg að gera hjá Bryndísi Schram að undanförnu því hún hefur haft hund dótturdóttur sinnar í fóstri. Bryndís segist hafa notið þess að hafa hundinn hjá sér og viðurkennir að það verði jafnvel hálftómlegt í kotinu hjá þeim Jóni Baldvin þegar hundurinn fer.

„Hann heitir Sesar. Eins og þú veist, þá þýðir orðið Sesar keisari og Sesar er réttnefndur keisari. Hann trúir því allavega sjálfur, sem skiptir auðvitað mestu máli í lífi hvers og eins. Þú ert það sem þú trúir að þú sért, ekki satt? Hann trúir því til dæmis að hann sé svo stór og sterkur að allir hljóti að óttast hann, jafnvel stór óargadýr, villihundar og stóðhestar, sem stundum eiga leið hér fram hjá. Þá hamast hann á þeim þangað til þeir hrökklast frá, líklega frekar af því að þeir eru orðnir þreyttir í eyrunum heldur en af ótta við þetta kríli,“ segir Bryndís og ber hundinum góða söguna. „Betri en besta barn og lítill vandi að fóstra hann,“ segir hún.

Sesar er átta mánaða Chihuahua en þeir hafa einmitt verið afar vinsælir meðal stórstjarna úti í heimi. Sesar er aftur á móti ættaður frá Dalsmynni í Kjós, en búsettur að Bifröst í Borgarfirði. „Dótturdóttir mín, Marta, á Sesar en ég var beðin um að gæta hans á meðan þær mæðgur, hún og Snæfríður, eru í burtu. Ég hafði nú alltaf í huga að fá hund á heimilið þegar við kæmum heim úr útlegðinni, og hafði þá hugsað mér íslenskan fjárhund með sperrt eyru og fagurhringaða rófu, ef það væri hægt að venja hann af sífelldu gelti. Fannst einhvern veginn að slíkt hæfði sveitafólki. Ég var jafnvel með í huga að hafa akurhænu í garðinum, og að minnsta kosti einn eða tvo hesta,“ segir Bryndís og viðurkennir um leið að öll þessi dýr hefðu þýtt það að hún og Jón Baldvin kæmust aldrei af bæ.

„Engu að síður hefur þetta verið skemmtilegur tími. Ég er að vísu svolítið abbó því að Sesar hefur tekið algeru ástfóstri við Jón Baldvin. Hann vill helst sitja í kjöltu hans þegar hann er ekki að sinna skyldustörfum við garðshliðið. Skýringin er þó líklega sú að ég skamma hann miskunnarlaust þegar hann leyfir sér að pissa á stofugólfið, sem hann reyndar gerir bara í neyð og örsjaldan núorðið. Hann vaktar mig nefnilega,“ segir Bryndís sem veit að óðum styttist í að samvistum hennar og Sesars fækki. „Nú fer að styttast í að hann snúi aftur upp í Borgarfjörð og þá er spurning hvort það verður ekki hálftómlegt án hans.“