Fullnægjandi meðferð gæti fundist

Samstarf norrænna vísindamanna hefur leitt í ljós að frávik í tveimur genum auki líkurnar á því fá gigtarsjúkdóminn lúpus sem oft nefnist „rauðir úlfar“ á íslensku. Að sögn Snævars Sigurðssonar lífefnafræðings hefur verkefnið staðið yfir í rúm þrjú ár. Snævar vinnur að doktorsverkefni um rauða úlfa á lyfjavísindadeild Háskólans í Uppsölum í Svíþjóð. Rannsóknin beindist sérstaklega að genum sem tengjast þeim hluta ónæmiskerfisins sem notar boðefnið interferon við virkjun ónæmissvars. Fyrir fimmtán árum uppgötvaðist fyrir tilviljun að interferon framkallaði einkenni rauðra úlfa. Sjúkdómurinn herjar á um það bil einn af hverjum 1500 Vesturlandabúum. Ónæmiskerfið ræðst gegn eigin líkama í stað þess að verjast sýkingum og veldur bólgum og gigt sem getur skemmt út frá sér. Snævar segir að eftir um tíu ár verði kannski hægt að nota niðurstöðurnar sem viðmið til að greina sjúkdóminn á tiltölulega einfaldan hátt. Hann segir að rannsókn hans og fleiri norrænna vísindamanna hafi vakið athygli og verið gerð skil í vefútgáfu erfðafræðitímaritsins American Journal of Human Genetics í gær. Sjúkdómurinn er mjög einstaklingsbundinn því sumir geta lifað með honum án einkenna á meðan aðrir verða mjög veikir afar fljótt. Spurður hvort uppgötvunin geti orðið til þess að fullnægjandi meðferð finnist innan tíðar segist Snævar vona það, a.m.k. hjá sumum sjúklingum. Áhuginn fyrir þessu er í það minnsta mikill og nokkur lyfjafyfirtæki hafa þegar haft samband við Snævar og félaga.