Búist við 14,2 milljarða afgangi

Áætlað er að skila ríkissjóði með 14,2 milljarða tekjuafgangi samkvæmt fjárlagafrumvarpinu sem kynnt var í dag. Hreinar skuldir ríkissjóðs verða sjö prósent af vergri landsframleiðslu á næsta ári en voru 35 prósent landsframleiðslunnar árið 1996. Árni Mathiesen, nýr fjármálaráðherra, kynnti fjárlagafrumvaprið fyrir árið 2006 í Salnum í Kópavogi í dag. Gert er ráð fyrir 14,2 milljarða tekjuafgangi á ríkissjóði, áframhaldandi aðhaldi í ríkisfjármálum og sterkri stöðu ríkissjóðs.  Dregið er úr ríkisútgjöldum um fjóra milljarða samkvæmt frumvarpinu, þar af er framkvæmdum í vegamálum frestað fyrir tvo milljarða, hafnarframkvæmdum er frestað fyrir 200 millljónir. Ráðuneytum og stofnunum er gert að lækka útgjöld um einn milljarð, lyfjaútgjöld verða lækkuð um 300 milljónir, vaxtabætur um 250 milljónir auk þess sem aðrar kostnaðarlækkanir nema 250 milljónum. Þá koma ýmis loforð stjórnarinnar í skattamálum til framkvæmda á næsta ári. Til að mynda fellur eignaskattur niður svo og sérstakur hátekjuskattur. Þá lækkar tekjuskattur einstaklinga um eitt prósentustig. Ríkisstjórnin áformar á hinn bóginn að auka framlög til menntamála og rannsókna um tólf prósent frá síðustu fjárlögum yfirstandandi árs og nema framlög til þessara mála samtals 33 milljörðum í frumvarpinu. Þá hækka framlög til barnabóta um 1,2 milljarða. Árni M. Mathiesen fjármálaráðherra segir að útgjöld verði aukin til menntamála, heilbrigðismála og öryggismála og verið sé að leggja grunninn að hagvexti framtíðarinnar með því að auka fjármuni framhaldsskóla, háskóla og rannsóknargeirans. Þetta sé nauðsynlegt fyrir þjóðfélagið þar sem atvinnulífið sé að breytast mikið og fleiri hátæknistörf og störf ofar í virðiskeðjunni bætist við. Þjóðhagsspá Fjármálaráðuneytisins er bjartsýnni en Seðlabankans. Spáð 3,8 prósenta verðbólgu, 2,7 prósenta kaupmáttaraukningu, 12,2 prósenta viðskiptahalla og gengisvísitölunni 114. Árni segir að munurinn felist í því að í forsendunum fjármálaráðuneytisins sé gert ráð fyrir áhrifum hækkaðra stýrivaxta. Helsti munurinn felist í því að fjármálaráðuneytið geri ráð fyrir áhrifum af aðgerðum Seðlabankans en spá bankans taki ekki tillit til áhrifa af hans eigin aðgerðum eðli málsins samkvæmt.