Íbúðalánasjóður í kringum lögin

Af samkomulagi um innheimtu krafna, sem er viðuaki við lánasamning Íbúðalánasjóðs við banka og öðrum gögnum sem Fréttastofa Stöðvar 2 hefur undir höndum, er ekki annað hægt að ráða en að bankarnir leppi í raun lánveitingar Íbúðalánasjóðs til einstaklinga sem eru umfram þær heimildir sem sjóðurinn hefur samkvæmt lögum til að lána eða tæpar sextán milljónir. Þannig sér bankinn um alla umsýslu þeirra fasteigna sem eru að veði í lánum Íbúðalánasjóðs til bankanna samkvæmt samkomulaginu, komi til vanskila og greiðir andvirði þeirra inná bankareikning séu þær seldar nauðungarsölu. Jafnframt greiðir Íbúðalánasjóður allan kostnað af umsýslunni en bankarnir skuldfæra þann kostnað af sérstökum bankareikningi Íbúðalánasjóðs. Seljist fasteignirnar fyrir lægra verð en skuldin nemur, tekur Íbúðalánasjóður á sig tapið. Þetta þýðir, samkvæmt því sem sérfræðingar segja Fréttastofu, að það sé Íbúðalánasjóður sem sé að lána féð og allur viðaukinn og leyndin um hver standi að baki veðunum sé tilraun til að fela þá staðreynd að verið sé að fara í kringum lögin um hámarkslánin sem Alþingi setti í desember. Íbúðalánasjóður sé í raun að lána allt að tuttugu og fimm milljónir gegn veði í húsnæði og bankarnir taki að sér alla umsýsluna. Á meðan fær sjóðurinn ekki heimild frá stjórnvöldum til að endurfjármagna lán til viðskiptavina sinna á þeim vöxtum sem nú eru í boði. Forsvarsmenn Íbúðalánasjóðs vildu ekki koma í viðtal. Jóhann G. Jóhannsson forstöðumaður áhættu og fjárstýringar Íbúðalánasjóðs sagðist furða sig á því að fréttastofan væri með trúnaðargögn í höndunum sem bankaleynd hvíldi yfir. Hann segist ekki ætla að tjá sig um efnisinnihald einstakra samninga en telji að allar lánveitingar séu innan löglegra marka og styðjist þar meðal annars við nýlegt lögfræðiálit. Hann segir grundvallaratriði að sjóðurinn láni bönkunum ekki meira en hann þurfi til að halda uppgreiðsluvandanum í skefjum. Þar með hafi bankarnir ekki loforð frá sjóðnum um að þessum lánveitingum verði haldið áfram. Hann segist ekki óttast að sjóðurinn tapi á viðskiptunum þótt íbúðaverð fari lækkandi.