Óska eftir skattskýrslum öryrkja

Greiðslustofa lífeyrissjóðanna hefur krafist þess að þrettán hundruð öryrkjar skili skattframtölum síðustu þriggja ára áður en þeir fengu dæmda örorku. Í sumum tilfellum er um allt að tuttugu ára gömul gögn að ræða. Verði gögnunum ekki skilað fyrir fimmtánda júlí, falla greiðslur til þeirra frá lífeyrissjóðunum niður fyrsta október. Greiðslustofa lífeyrissjóðanna er ný og annast innheimtu og greiðslu lífeyris fyrir lífeyrissjóðina. Þeir hafa nú falið henni að skrifa þréttán hundruð öryrkjum og óska eftir skattskýrslum síðustu þriggja ára, áður en starfsorka þeirra skertist. Ástæðan er sú að samkvæmt lögum mega samanlagðar tekjur Öryrkja frá Lífeyrissjóði og Tryggingastofnun ríkisins ekki nema hærri upphæð en þeir höfðu í tekjur áður en veikindi eða slys leiddi til þess að starfsorkan skertist. Í einhverjum tilfellum, þar sem um láglaunafólk er að ræða, gæti þetta því leitt til þess að bætur frá lífeyrissjóðunum lækkuðu eða féllu alveg niður. Framkvæmdastjóri Greiðslustofunnar segir að um sé að ræða heildarathugun á öllum örorkulífeyrisþegum hvort þeir uppfylli það ákvæði að um tekjutap sé að ræða. Ekki hafi verið nægilega gengið á eftir skattframtölum á árum áður. Framkvæmdastjóri Öryrkjabandalagsins segir að venjan sé sú að bókhaldsgögn fyrnist á sex árum. Þá sé oft erfitt að nálgast þessi gögn, til að mynda hafi fengist þau svör frá skattinum að hluti þeirra sé varðveittur á þjóðskjalasafni. Mikil umræða hefur verið um fjölgun öryrkja í samfélaginu sem valdi lífeyrissjóðunum margvíslegum erfiðleikum. Bent hefur verið á að í sumum tilfellum geti það borgað sig að fara úr láglaunastarfi á örorkubætur. Gísli Helgason, framkvæmdastjóri Öryrkjabandalagsins segir að samkvæmt því sem fram hafi komið í viðtölum starfsmanna Öryrkjabandlags Íslands við einhverja að starfsmönnnum Lífeyrissjóðanna virðist sem svo að þetta bitni einna helst á þeim sem hafa einna lægstar greiðslu hjá lífeyrissjóðunum. Hann segir því spruninguna vera þá hvort í raun og veru sé ástæða til þess að skerða ætið þá sem minnst hafa. Gísli segir það vera eitt einkenni þess að þegar kreppi að þá sé tekið af þeim sem minnst hafa.