Verðsamanburður ómarktækur

"Innlendar annanir hafa sýnt að verð á fatnaði og skóm hefur að mestu staðið í stað eða lækkað undanfarin ár og því kemur þessi niðurstaða á óvart," segir Jón Þór Sturluson, forstöðumaður Rannsóknarseturs verslunarinnar að Viðskiptaháskólanum við Bifröst. Þar vísar hann til verðkönnunar Eurostat, hagstofu Evrópusambandsins, frá árinu 2003 sem leiddi í ljós að umræddar vörur reyndust dýrastar á Íslandi. Samkvæmt henni var 49 prósent verðmunur á fatnaði og skóm hérlendis og á meðaltali 25 ESB ríkja en könnuð voru verð á tæplega 300 vörutegundum. Jón segir skýringuna á þessum mikla mun margþætta en taka beri slíkum verðsamanburði með fyrirvara enda kaupmáttur launþega ekki tekinn með í reikninginn. Hann sé eðlilega ekki sá sami á Íslandi og mörgum þeim samanburðarlöndum sem í könnuninni voru. "Aðrir þættir sem hafa áhrif og eru breytilegir milli landa er gengi gjaldmiðils viðkomandi lands. Í því tilliti skiptir tímasetning verðkannanna miklu máli. Skattar og önnur opinber gjöld eru misjöfn og aðflutningsgjöld hingað eru hærri en í flestum löndum Evrópu. Margir aðrir þættir skipta máli en í stuttu máli má segja að allur slíkur alþjóðlegur verðsamanburður er óraunhæfur og vart marktækur." Kaupmenn greiða liðlega 40 prósent skatt af öllum innflutningi í formi virðisaukaskatts og tolla og sú skattlagning skilar sér út í verðlagið. Neytendasamtökin hafa ennfremur bent á að álagning geti kaupmanna geti skipt tugum ef ekki hundruðum prósenta. Það breytir ekki að vísitala neysluverðs sýnir að fatnaður og skór hafa lækkað undanfarin tvö til þrjú ár um tvö prósent á sama tíma og launaskrið hefur verið í þjóðfélaginu.