Enn hallar á konur

Um átta af hverjum tíu forstöðumönnum ríkisstofnana eru karlar. Fyrir þrjátíu árum voru þeir níu af hverjum tíu að því er fram kemur í Hagtíðinum Hagstofu Íslands.

Í ritinu, sem nefnist Konur og karlar 1975 til 2004, er þess freistað að skoða með tölum hvernig staða kynjanna á Íslandi hefur þróast á síðustu þremur áratugum. Þar kemur fram að stórt bil er enn milli atvinnutekna kvenna og karla og munur á meðaltímakaupi kynjanna meðal verkafólks og afgreiðslufólks hafi lítið breyst á tímabilinu.

Laun kvenna sem hlutfall af launum karla voru árið 2004 frá 63 til 98 prósent af launum karla, mismunandi eftir hópum og launaviðmiðunum. "Konur hafa haslað sér völl víða og eru komnar til áhrifa í samfélaginu en það skortir enn á að það sé til jafns við karla," segir í ritinu.

Þegar rýnt er í tölurnar kemur í ljós að fyrir þrjátíu árum voru konur fimm prósent alþingismanna og 4 prósent sveitarstjórnarmanna en engin kona sat þá í ríkissjórn. Tíu árum síðar, eða árið 1985 voru konur orðnar 15 prósent þingmanna og 12 prósent sveitarstjórnarmanna og sat ein kona í ríkisstjórn.

Auk þess hafði Vigdís Finnbogadóttir verið kjörin forseti Íslands fimm árum áður. Eftir síðustu sveitarstjórnarkosningar árið 2002 voru konur 31 prósent sveitarstjórnarmanna og 30 prósent þingmanna eftir alþingiskosningarnar 2003.

Eftir breytingar á þingliði nú í haust eru þær nú nær þriðjungur þingmanna. Þá sitja þrjár konur í 12 manna ríkisstjórn. Fyrir þremur áratugum voru konur þrjú prósent þeirra sem sátu í opinberum nefndum og ráðum en hlutfallið er nú um 30 prósent.

Lengst af gegndu einungis karlar störfum ráðuneytsstjóra, sendiherra og hæstaréttardómara svo fátt eitt sé talið. Árið 1995 voru konur einnig komnar í þau störf. Nú um stundir eru tvær konur ráðuneytisstjórar og aðrar tvær hæstaréttardómarar. Þá gegnir ein kona starfi sendiherra, og er hlutfallið einungis þrjú prósent, en þrjár aðrar konur hafa verið skipaðar sendiherrar en ekki enn tekið til starfa.