Kríuvarp nánast horfið sumstaðar

Fádæma lélegt kríuvarp hefur verið við vestanvert landið, í Breiðafirði, á Snæfellsnesi og Reykjanesi og á Norðurlandi. Fuglinn verpir seint eða ekki og sumstaðar er kríuvarp nánast horfið. Varp ýmissa fugla hefur misfarist víða um land og má þar nefna ritu, tistu og toppskarf í Breiðafirði, langvíu og álku á Langanesi og Látrabjargi og kríu víðs vegar um landið. Dæmi eru um að sum kríuvörp séu nánast horfin. Helsta ástæðan fyrir því að vörp misfarast er ætisskortur að sögn Arnþórs Garðarssonar, prófessors í dýrafræði. Þær tegundir sem fara verst út úr þessu eru þær sem lifa aðallega á sandsíli.  Sandsíli er einn af þeim fiskum sem ekki er veiddur við strendur landsins og eru því litlar upplýsingar um hann að finna. Ef ætuna vantar hafa fuglarnir einfaldlega ekki orku í að verpa eða sinna ungunum og því sleppa sumir fuglar alveg að verpa en það er þó misjafnt eftir tegundum. Um 2/3 fuglanna hafa bara gefist upp og farið á sjóinn að nýju. Undanfarin 3-5 ár hefur varp hjá toppskarði, tistu og kríu við vestanvert landið verið í uppnámi og kríuvarp hefur verið fádæma lélegt fyrir austan, t.d. í Þistilfirði. Langvíur og álkur leita frekar í síld og loðnu en sandsíli og ef orðið hafa tilfærslur á síldar- og loðnugöngum getur það komið niður á varpi. Arnþór segir erfitt að sjá breytingar í fari og fasi fugla nema yfir árabil svo að erfitt sé að túlka áhrif þess að varp hefur misfarist svo víða. Bíða þurfi í nokkur ár til að sjá hvernig málin þróast.