Hjálparvana fórnarlömb goðsögn

Fólk sem býr á hamfarasvæðum er betur til þess fallið að bregðast við vá en erlendar björgunarsveitir. Það þarf að styrkja íbúa slíkra svæða til sjálfsbjargarviðleitni og eyða goðsögninni um hin hjálparvana fórnarlömb. Þetta er meðal þess sem fram kemur í árbók Alþjóðasambands Rauða kross félaga um hamfarir og hjálparstarf í heiminum. Í bókinni, sem kynnt var hér á landi í dag, kemur meðal annars fram að í jarðskjálftanum mikla í Bam í Íran á síðasta ári hafi þarlendir sjálfboðaliðar Rauða hálfmánans bjargað átta sinnum fleiri mannslífum en þær 32 erlendu hjálparsveitiir sem sendar voru á vettvang. Jeremy Hughes, upplýsingastjóri Alþjóðasambands Rauða kross félaga, segir nauðsynlegt að huga að bjargráðum þolenda hamfara þegar hjálparstarf er skipulagt. Sex daga aðgerð erlendra björgunarsveita kosti jafnmikið og tveggja ára þjálfun sambærilegra sveita heimamanna. Spurður hvað sé best að gera til að auka getu heimafólks til að bregðast við náttúruhamförum segir hann að reynsla Rauða krossins sé að mikilvægast sé að styðja sjálfboðaliða á hverju svæði og þjálfa þá á löngum tíma, svo þeir viti hvernig eigi að bregðast við um leið og eitthvað gerist. Hughes segir að með þessu sé Rauði krossinn að leggja áherslu á upphaf samtakanna sem hafi byrjað með því að heimamenn studdu samfélagið á heimaslóðum. „Við höfum færst dálítið frá þessu á síðustu tíu árum en nú erum við aftur komin á þessa skoðun. Við eigum nefnilega ekki að koma í staðinn fyri heimamenn heldur styðja við þá,“ Hughes.