Þakklát fyrir bróður minn

"Jóhann Ingvarsson, vinnumaður á Geiteyjarströnd, segir að það hafi verið mikið sjokk þegar gólf hrundi þegar hann var að gefa 100 rollum á garðann. "Ég er ágætlega haldinn. Vatnið var hrikalega kalt og við, sem vorum að bjarga rollunum, brenndumst illa. Maður fór eiginlega verst út úr því þegar maður fékk á sig klakann og blóðgaðist. Ég er allur krambúleraður og löppin á mér er öll í skurðum. Ég fékk náttúrulega sýkingu í þetta og er á sýklalyfi," segir hann. Andlega er Jóhann ekki búinn að jafna sig. Hann segist sofa illa því að hann dreymi slysið. Hann og Lára systir hans, sem er húsfreyja á Geiteyjarströnd, hafa verið að sækja jeppa fyrir sunnan frá því fyrir helgi. Þau fara aftur norður í dag og taka strax aftur til starfa við búskapinn. "Það er engan bilbug á mér að finna. Þetta verður allt í lagi. Það er bara að vinna úr þessu," segir hann. Lára, sem er ein af þeim fyrstu sem komu að haughúsinu, segist vera ofboðslega þreytt, marin og blá eftir björgunarstörfin. "Það var ofsalegt áfall að horfa á eftir dýrunum sínum," segir hún. "Aðstæður voru hörmulegar. Ég fór inn og þá var gólfið komið niður. Maður sá yfir 100 rollur að reyna að bjarga lífi sínu og berjast við að komast einhvers staðar upp úr vatninu." Um 20 rollur drápust og 50 eru enn á penisilíni. "Ég missti allt tímaskyn, hugsaði bara um að bjarga dýrunum. Vatnið var ískalt og við brunnum fljótt en maður fann ekkert fyrir því. Ég datt nokkrum sinnum á bólakaf ofan í vatnið vegna þess að ég rakst í spýtnahrúgu og brenndist í andliti. Hjúkrunarkonan stoppaði okkur og sendi í bað. Það bjargaði okkur konunum, annars hefðum við farið verr," segir Lára. "Pollýanna sá alltaf björtu hliðarnar á öllu og það reynir maður að gera. Ég er þakklát fyrir að bróðir minn er á lífi í dag, það er mín Pollýanna. Hann hefði getað farið illa eða dáið."