Segir of langan vinnutíma bitna á einkalífi fólks

Ýmsir kannast eflaust við það hversu erfitt það getur verið að samræma vinnu og einkalíf. Stefán Ólafsson, prófessor í félagsfræði, ræddi þessi mál í Reykjavík síðdegis á Bylgjunni í gær og sagði ástæðuna helst þá að Íslendingar séu með of langan vinnutíma sem komi til af því að grunnkaup fyrir dagvinnu er tiltölulega lágt.

„Fólk er að bæta sér upp þetta lága dagvinnukaup með því að vinna langan vinnutíma en það er síðan vel þekkt fyrirbæri að þar sem vinnutími er langur, þar er framleiðni lítil. Þá koma atvinnrurekendur og segja: „Hér er alltof lítil framleiðni, það er ekki hægt að hækka kaupið.“ Þetta verður því nokkurs konar vítahringur sem við erum föst í og fórnarlambið í þessu er svo heimilislífið, einkalífið,“ sagði Stefán.

Stefán benti á að þessi langi vinnutími lenti með nokkrum þunga á Íslendingum, ekki síst vegna þess að hér er langalgengast að það séu tvær fyrirvinnur á heimili:

„Þegar það eru tvær fyrirvinnur á heimili og vinnutíminn langur, kannski sérstaklega hjá körlunum, svo bætist við að Íslendingar eiga frekar mörg börn miðað við aðrar þjóðir, þá verður álagið á heimilunum dálítið mikið. Við erum satt að segja dálítið gamaldags í þessu. Mér finnst þetta vera tímaskekkja.“

Stefán sagði að lausnin út úr vítahringnum fælist í skipulagsbreytingu á vinnumarkaði þar sem vinnutími yrði styttur, framleiðni aukin og grunnkaup hækkað.

„Ef við setjum allt þjóðfélagið í svona framleiðniaukningarátak að þá er þetta ekki nein ógnun við verðbólgu eða neitt slíkt. Þetta er svona kjarastefna sem ég hefði viljað sjá bæði atvinnurekendur og launþegahreyfinguna sameinast um. Þetta er skynsama leiðin til að bæta kjörin án þess að sprengja allt í loft upp.“

Hlusta má á viðtalið við Stefán í heild sinni í spilaranum hér að ofan.