Ákveðið að þroskahamlaður gæsluvarðhaldsfangi sæti geðrannsókn

„Það er ekkert í lögum um það að fólk sem sæti einangrun þurfi að fara í gegn um geðmat en það hlýtur að þurfa að meta í hverju tilviki fyrir sig,“ segir Friðrik Smári Björgvinsson yfirlögregluþjónn, en ákveðið hefur verið að 27 ára hollenskur maður, sem er í einangrun á Litla-Hrauni, sæti geðrannsókn.

Maðurinn hefur verið í einangrun síðan 29. september vegna gruns um að hafa smyglað 23 kílóum af sterkum fíkniefnum til landsins. Fréttablaðið greindi frá því á dögunum að fjölskylda mannsins hafi ekki vitað um ferðir hans í meira en mánuð. Þá sagði móðir hans áhyggjur fjölskyldunnar hafa verið gríðarlega miklar í ljósi þess að maðurinn er þroskahamlaður.

Verjandi mannsins sagði í samtali við Fréttablaðið að farið hefði verið fram á það við lögreglu, sama dag og maðurinn var handtekinn, að móðir hans yrði látin vita. Það hafi hins vegar ekki verið gert.

„Almennt er það þannig að rannsóknarhagsmunir ráða tímalengdinni og stundum eru mál þannig vaxin að það getur liðið einhver tími þar til vandamenn eru látnir vita,“ segir Friðrik Smári, um það hvers vegna vandamenn séu ekki tafarlaust látnir vita.

Friðrik Smári segir að skoða þurfi hvort setja eigi reglur um það hvort þroskaheftir einstaklingar sæti einangrun á rannsóknarstigi máls. „Það má alltaf bæta löggjöfina, það er alveg ljóst. Þess ber þó að geta að það fer enginn í einangrun nema hann hafi farið fyrir dómara. Þá er öllum handteknum einstaklingum skipaður verjandi sem fær tækifæri til að vekja athygli á ástandi hans.“

Ómar Örn Bjarnþórsson, verjandi mannsins, segir að eins og staðan sé í dag muni skjólstæðingur hans áfram sæta einangrun þótt ákveðið hafi verið að fram fari geðrannsókn.

„Ég á ekki von á öðru en að geðrannsóknin muni taka einhverjar vikur. Maðurinn talar líka ekki íslensku og það þarf túlk með til verksins. Ég bara vona innilega að maðurinn þurfi ekki að sæta einangrun lengur. Það eru komnar fimm vikur núna og ber lögreglu, þó að úrskurður um einangrun standi til 10. nóvember, að aflétta henni um leið og ekki eru lengur til staðar brýnir rannsóknarhagsmunir.“