Stefna Arion banka vegna gengistryggðs húsnæðisláns

Arion Banka var birt stefna í morgun vegna gengistryggðs fasteignaláns sem Sjómannafélag Íslands tók í júlí 2007. Í janúar á þessu ári hafði félagið greitt 37 milljónir fyrir 15 milljóna króna lán. Lögmaður félagsins telur að lánið sé í íslenskum krónum, en ekki hefur áður reynt á lögmæti lána af þessu tagi.

Lánið tók Orlofssjóður Sjómannafélagsins fyrir hluta af kaupum á íbúð í miðbænum, en lánið hljóðaði upp á 15 milljónir króna til tuttugu ára. Lánið var greitt upp hraðar en gert var ráð fyrir, eða á tæpum þremur árum, og námu þá raungreiðslur til bankans tæpum 37 milljónum.

Sé miðað við að gengistryggingin sé ólögmæt þá er um ofgreiðslu upp á tæpar 20 milljónir að ræða miðað við samningsvexti.

„Ég tel að nákvæmlega sömu sjónarmið eigi við varðandi lán sem veitt voru til fasteignakaupa eins og þegar lán voru veitt til kaupa á bifreiðum. Í þessum svokölluðu gengisdómum Hæstaréttar þá var niðurstaðan ekki fengin með tilvísun til þess hvort umrætt lán var veitt til þess að kaupa bíl eða fasteign, heldur einfaldlega vegna þess að samkvæmt vaxtalögunum er það óheimilt að gengistryggja skuldbindingar í íslenskum krónum við gengi erlendra gjaldmiðla," segir Einar Hugi Bjarnason hjá ERGO lögmönnum sem fer með málið fyrir hönd Sjómannafélagsins.

Einar segir að sér vitanlega sé þetta fyrsta málið sem reynir á skuldabréf sem orðað sé með þessum hætti, en í því viðurkennir skuldari að skulda bankanum tiltekna íslenska krónutölu bundið við gengi ákveðinna erlendra gjaldmiðla.

Bankinn hafi hinsvegar haldið því fram að þetta orð, jafnvirði, eigi að leiða til þess að skuldbindingin sé í erlendri mynt.

„Af hálfu míns umbjóðanda í málinu er þessu algjörlega hafnað. Staðreyndin er sú að höfuðstóll kröfunnar er tiltekin í íslenskum krónum. Lánið var greitt í íslenskum krónum, allar afborganir hafa farið fram í íslenskum krónum og engin erlendur gjaldmiðill skipti nokkurntíma um hendur."

Því segir Einar að í sínum huga sé enginn vafi á því að lánið sé í íslenskum krónum.

„Vaxtalögin eru skýr varðandi það að það er óheimilit að tengja skuldbindingar í íslenskum krónum við gengi erlendra gjaldmiðla. Þar af leiðandi á minn umbjóðandi endurkröfurétt. Síðan er það dómstóla að skýra út um hvaða vextir eigi að gilda og rökstyðja það ef aðrir vextir en samningsvextir eigi að gilda um þetta veðskuldabréf."