Bændur nýti sitt eigið landsvæði

Landgræðslustjóri segir skaðann af lausagöngu sauðfjár á gróður landsins hafa snarminnkað síðustu áratugi. Hross séu höfð innan girðingar að mestu leyti.

„Ég trúi því að á komandi árum muni bændur fyrst og fremst nýta eigið land. Þá mun öllum gróðri farnast vel,“ segir Sveinn Runólfsson landgræðslustjóri.

„En því miður er of víða á landinu ágangur af sauðfé á annarra lönd og þeir sem verða fyrir því telja að bændur séu að fremja eignaupptöku á þeirra landi,“ segir Sveinn.

Framkvæmdastjóri Landssamtaka sauðfjárbænda segir hins vegar að almennt séu þessir hlutir í lagi.

„Almennt er það svo, þótt það séu tilvik þar sem girðingar eru ekki í lagi,“ segir Sigurður Eyþórsson, framkvæmdastjóri Ls. Spurður hvort bændur sjálfir telji sig gera nóg til að koma í veg fyrir ágang sauðfjár á annarra manna lönd, segir hann bændur fara eftir þeim reglum sem gilda í hverju sveitarfélagi.

Þorvaldur Gylfason prófessor skrifaði í blaðið á fimmtudag um „Þjóðlegan uppblástur“. Þorvaldur vitnaði þar í fyrrverandi landgræðslustjóra, Runólf Sveinsson, föður núverandi landgræðslustjóra.

Runólfur sagði árið 1947 að til að reka sauðfjárrækt sem ræktunarbúskap en ekki sem rányrkju og hirðingjabúskap þurfi að girða sauðféð af og hafa það á ræktuðu landi.

Sveinn landgræðslustjóri segir hlæjandi að rányrkjan sé mun minni en áður var. Ástandið hafi gjörbreyst síðan 1947 og nú séu stærstu verkefni Landsgræðslunnar í samvinnu við bændur. Þetta séu erfið mál og viðkvæm, en lagist eftir því sem sauðfé fækkar.

Sigurður Eyþórsson kannast ekki við ofbeit nú til dags.

Í fyrrnefndri grein Þorvaldar gagnrýndi hann VG – sem fer með bæði umhverfis- og landbúnaðarráðuneyti – fyrir að hafa ekkert gert í þessum málum, en kalla sig umhverfisflokk. Enginn umhverfisráðherra hafi þorað að stugga við sauðkindinni frá stofnun ráðuneytisins. Ef til vill óttist flokkarnir að missa atkvæði til sveita.

Umhverfisráðherra, Svandís Svavarsdóttir, vill ekki svara fyrirspurnum um þetta, en býðst til að gera það eftir helgi. „Þorvaldur er að egna mig til dáða,“ segir hún.

klemens@frettabladid.is