Árni hjólar í Gylfa

Framganga Gylfa Arnbjörnssonar í tengslum við endurreisn íslensks efnahags- og atvinnulífs og stöðugleikasáttmálann hlýtur að kalla á spurningar og svör um hvaða umboð hann hefur frá almenningi, segir Árni Þór Sigurðsson, þingmaður VG.

Árni segir á vefdagbók sinni að sér sé minnisstætt að fyrr á þessu ári hafi hann verið á einum af fjölmörgum borgarafundum sem haldnir voru til að mótmæla stöðu þjóðmálanna og krefjast aðgerða af hálfu ríkisvaldsins. Þar hafi Gylfi Arnbjörnsson varla fengið nokkurn frið ti að flytja mál sitt, slík hafi mótmælahrópin að honum verið og öllum hafi verið ljóst að hann nyti lítils trausts og trúnaðar meðal þjóðarinnar.

„Engu að síður telur þessi sami forseti ASÍ sig þess umkominn að setja stjórnvöldum skilyrði fyrir aðkomu samtaka launafólks að uppbyggingu íslensks samfélags úr rústum nýfrjálshyggjunnar. Væri það ekki í frásögur færandi ef hann væri að krefjast þess að hagsmunir alls almennings yrðu hafðir að leiðarljósi, að samfélagið yrði byggt upp á samfélagslegum forsendum og lögmálum frjálshyggjunnar, sem hrundi sl. haust, yrði varpað á öskuhauga sögunnar. En því er ekki að heilsa, því miður. Nú er eins og fátt komist að í sálu forsetans en hagsmunir stórfyrirtækja, fjármagnsins, auðvaldsins," segir Gylfi.

„Hver valdi Gylfa Arnbjörnsson til að stjórna málefnum þjóðarinnar? Var hann í framboði í nýliðnum þingkosningum? Hversu mörg atkvæði hlaut hann? Framganga hans í tengslum við endurreisn íslensks efnahags- og atvinnulífs og stöðugleikasáttmálann hlýtur að kalla á spurningar og svör af þessum toga," segir Árni Þór. Hann spyr hvort Gylfi vilji frekar meiri niðurskurð almannaþjónustu eða meiri skattahækkanir á launafólk en að atvinnureksturinn, þar með talið orkugeirinn, leggi sittlítið eitt af mörkum til samfélagsþjónustunnar.

„Forseti Alþýðusambandsins er einfaldlega umboðslaus þegar hann gengur fram með þeim hætti sem maður verður vitni að þessa dagana. Þjóðin kaus hann ekki til að stjórna málum sínum, og það gerðu reyndar (merkilegt nokk) ekki vinnuveitendur heldur," segir Árni. Hann segir engu líkara en að málið snúist nú aðallega um það hverjir ráði för, ekki hvert stefnt sé. Þegar svo sé komið þurfi menn að fara að hugsa sinn gang.