Íslenska ríkið sýknað af kröfum Nígeríumanns sem sótti um hæli hér á landi

Íslenska ríkið var í dag sýknað í Héraðsdómi Reykjavíkur af kröfum Nígeríumanns sem sótt hafði um hæli hér á landi sem flóttamaður en umsókn hans var hafnað.

Maðurinn kom til landsins í september árið 2004 frá Svíþjóð. Hann var stöðvaður við vegabréfaeftirlit á Keflavíkurflugvelli og átti þá bókað far áfram til Bandaríkjanna. Maðurinn sagðist vera á leið til Boston í heimsókn til vinar síns en vegabréfið sem hann framvísaði var ekki hans eigið. Útlendingastofnun synjaði manninum um hæli á Íslandi sem flóttamanni í mars í fyrra. Honum var einnig gert að fara úr landinu sem fyrst og var honum bönnuð endurkoma til Íslands í þrjú ár. Maðurinn telst einnig óæskilegur á Schengen svæðinu frá dagsetningu brottvísunnarinnar næstu þrjú árin. Dómsmálaráðuneytið staðfesti þessa niðurstöðu með úrskurði 31. ágúst 2005, auk þess að hafna kröfu mannsins um að réttaráhrifum úrskurðarins yrði frestað á meðan málið yrði borið undir dómstóla.

Maðurinn var sendur aftur til Nígeríu í október í fyrra. Fram kemur í dómnum að maðurinn hafi flúðið heimaland sitt vegna áreitis, ofbeldis og ofsókna nígerísku lögreglunnar. Dómsmálaráðuneytinu þótti ekki ljóst að slíkt ætti við rök að styðjast og því var umsókn mannsins um hæli hér á landi sem flóttamaður hafnað, en við mat ráðuneytisins á því hvort stefnandi teljist flóttamaður og falli undir skilgreininguna í alþjóðasamningnum um stöðu flóttamanna frá 1951 er byggt á ítarlegum upplýsingum um aðstæður í Nígeríu.

Í dóm héraðsdóms kemur fram að samkvæmt ákvörðun ráðuneytisins standi ekkert í vegi fyrir því að maðurinn hafi verið sendur aftur til heimalands síns. Flest atvikin sem maðurinn vísaði til megi skilgreina sem almennt eftirlit lögreglu og að frásögn mannsins af áreiti lögreglunnar þar í landi þyki verulega ótrúverðug. Í niðurstöðum dómsins kemur fram að ekki bendi annað til en að úrskurður dómsmálaráðuneytis hafi verið byggður á faglegu og hlutlausi mati á aðstæðum mannsins. Þá kemur fram að af úrskurðinum verði ekki annað ráðið en að jafnræðis hafi verið gætt við matið og að það hafi farið fram innan þeirra valdmarka sem úrlausnarvald ráðuneytisins nær til samkvæmt lögum um útlendinga og skilgreiningum sem felast í samningnum um réttarstöðu flóttamanna.

Því féllst dómurinn ekki á að úrskurður ráðuneytisins sé efnislega rangur líkt og maðurinn hélt fram og því var ekki fallist á kröfu hans um að úrskurðurinn yrði felldur úr gildi. íslenska ríkið var því sýknað af þeirri kröfu mannsins. Málskostnaður milli málsaðila fellur niður og greiðist gjafakostnaður stefnanda úr ríkissjóði alls rúmlega 850.000 krónur.