Hrafninn Flóki eltir börnin á trampólíníð

Hrafninn Flóki heldur til á Erpsstöðum í Dalabyggð og fylgir ábúendum hvert fótmál. Hann er uppátækjasamur með eindæmum, er með nefið ofan í öllu og lætur sig alla gesti varða. Þeir munda myndavélarnar á móti.

Flóki hefur haldið til á Erpsstöðum síðan í byrjun sumars.

„Það var komið með tvo hrafnsunga hingað sem höfðu fundist í hreiðri sem einhverra hluta vegna hafði verið yfirgefið. Mig minnir að það hafi verið í kringum 20. maí. Við vorum með þá báða í nokkra daga en létum svo annan frá okkur,“ segir Þorgrímur Einar Guðbjartsson, bóndi á rjómabúinu Erpsstöðum sem hann rekur ásamt eiginkonu sinni, Helgu Elínborgu Guðmundsdóttur. Flóki varð fljótt hændur að ábúendum og fylgir þeim nú hvert fótmál.

„Hann er alltaf hérna og skoppar eða flýgur á eftir okkur á milli húsa. Hann á það líka til að setjast á toppinn á bílnum og fá far,“ lýsir Þorgrímur.

Hann segir hrafninn afar uppá­tækjasaman. „Hann er með nefið ofan í öllu og alltaf eitthvað að gramsa. Það er talað um að hrafnar séu glysgjarnir og þjófóttir og ýta kynni okkar af Flóka frekar undir það. Hann getur ekki látið neitt í friði og fyrir honum er allt nýtt. Þetta er svolítið eins og að fylgjast með ofvirkum einstaklingi,“ segir Þorgrímur.

„Hann vill líka alltaf hafa eitthvað í gogginum. Ef hann finnur eitthvað nýtt leggur hann það sem hann er með frá sér og því er alltaf hægt að rekja eftir hann slóðina,“ segir Þorgrímur og reynir að yfir­gnæfa hljóðin í krumma sem er venju samkvæmt á vappi í kringum hann með tilheyrandi gargi.

Aðspurður segir Þorgrímur fuglinn hafa fasta rútínu. „Hann fer yfirleitt að sofa milli níu og tíu. Hann sest þá á grindverkið við heita pottinn sem er beint fyrir utan svefnherbergi okkar hjóna. Upp úr fimm flýgur hann eitthvað burt en er svo mættur fyrir utan hús þegar við förum á fætur á milli sex og hálf sjö. Þegar hann fylgir okkur heim á kvöldin flýgur hann á undan okkur og sest svo fyrir utan dyrnar. Hann freistar þess alltaf að komast inn í hús en hefur ekki haft erindi sem erfiði hingað til.“

Þorgrímur segir fjölskylduna ekki reyna að temja fuglinn.

„Við reynum þó aðeins að siða hann til. Þetta er hins vegar villidýr og hann gæti allt eins flogið burt. Hann fær matarafganga hér eins og önnur húsdýr á bænum en aflar sér líka fæðu sjálfur. Hann er líka duglegur að ná sér í fóðurbæti og stelur frá svínunum. Um daginn var hann svo kominn inn í hænsnakofa og gerði sig líklegan til að taka hann yfir við litla hrifningu hænsnanna sem hlupu út með fjaðrirnar í allar áttir.“

Þorgrímur segir hrafninn vekja athygli gesta sem koma á bæinn til að fá sér ís beint frá býli. „Hann tekur eftir öllu nýju og vappar hér forvitinn á milli gestanna. Þeir munda myndavélarnar á móti og ég hugsa að hann hljóti að vera mest myndaða fyrir­bæri á Vesturlandi fyrir utan Glym. Hann getur líka verið svolítið ágengur. Um daginn var hér maður sem vildi ná mynd af sólarupprásinni. Hann kom myndavélinni fyrir á breiðum stólpa niðri við veg en var ekki fyrr kominn inn í bíl en að Flóki var sestur á vélina, farinn að skoða linsuna og þar af leiðandi skyggja á sólina.“

Aðspurður segir Þorgrímur suma hafa varann á sér gagnvart fuglinum. „Það er alveg eðlilegt. Þetta er villidýr og maður veit auðvitað ekki hverju hann tekur upp á.“

Þorgrímur segir sumarið á Erpsstöðum annars hafa verið einstaklega kraftmikið og gott. 

„Veðrið hefur leikið við okkur og mér finnst gaman að sjá hve margir gefa sér góðan tíma hérna. Fólk sest út, skoðar dýrin og börnin leika sér í leiktækjunum.“