Stærsta hlutverk Halldórs

Halldór Gylfason leikur aðalhlutverkið í sjónvarpsþáttunum Heimsendi sem hefja göngu sína á Stöð 2 á sunnudagskvöld. Hann las meðal annars Ljósu og horfði á Richard Gere-myndina Mr. Jones til að búa sig undir hlutverkið.

Heimsendir, sem verður frumsýndur á sunnudagskvöldið, segir frá hálfgerðri uppreisn sem á sér stað á geðveikraheimili úti á landi um verslunarmannahelgi árið 1992. Heill her stórleikara fer með stærstu hlutverkin; Pétur Jóhann Sigfússon, Jörundur Ragnarsson, Nína Dögg Filippusdóttir, Jóhann Sigurðarson og Karl Ágúst Úlfsson svo einhverjir séu nefndir. Þættirnir koma úr smiðju Vaktahópsins svokallaða sem gerði Nætur-, Dag- og Fangavaktina en Heimsendir er mun stærri í sniðum og persónugalleríið umfangsmeira.

Með aðalhlutverkið í þáttunum fer hins vegar Halldór Gylfason, en hann var viðloðandi Vaktaþættina sem Kiddi Casio úr stuðhljómsveitinni Sólinni frá Sandgerði. Halldór leikur grunnskólakennarann Einar, sem fer yfirum og er færður á geðveikraheimilið.

„Taugarnar fara hjá honum, hann fær ranghugmyndir og fer í manískt ástand. Hann kemur hins vegar með nýjar hugmyndir og gerir vistmönnum grein fyrir réttindum sínum og í kjölfarið fer af stað atburðarás og hlutir fara að breytast,“ útskýrir Halldór.

Mikill undirbúningur liggur að baki sköpun persónunnar, en Halldór sótti meðal annars í reynslubankann sinn frá því að hann starfaði á geðdeild í nokkur ár. Auk þess ræddi hann við fólk sem þekkir vel til geðrænna veikinda, las Ljósu eftir Kristínu Steinsdóttur og horfði á kvikmyndina Mr. Jones með Richard Gere í aðalhlutverki. „Þetta er mesta og stærsta hlutverkið mitt í sjónvarpi eða kvikmyndum og þetta var virkilega erfitt, enda Einar mikill karakter en jafnframt veikur maður. Ég var byrjaður að pæla í honum hálfu ári áður en tökur hófust,“ segir Halldór en viðurkennir um leið að honum hafi þótt vænt um hlutverkið. „Ég sakna þess pínulítið, þetta var góð rulla og Einar er góður gaur sem verður bara veikur.“

Tökurnar á Heimsendi stóðu yfir í átta vikur og tökudagarnir voru langir, stundum tólf til fjórtán tímar. Halldór segir hins vegar ekki hafa verið þverfótað fyrir skemmtilegu fólki og tími milli taka hafi verið nýttur til að spjalla, fá sér kaffi og lesa. „Við máttum bara alls ekki fara í sólbað af því að þetta gerist náttúrlega yfir eina helgi. Ég varð því að passa mig á því þegar ég fór í frí að koma ekki aftur eins og karfi. Enda verð ég ekki sólbrúnn heldur bara rauður.“freyrgigja@frettabladid.is