Mugison kominn í sjö þúsund eintök

„Þetta hefur gengið framar vonum. Við getum vel flutt út úr þessari fjörutíu fermetra íbúð þegar þessi túr er búinn, ekki að það sé ekki notalegt að vera í sumarbústað í hjarta Reykjavíkur. En annars er ég náttúrlega aldrei heima, ég verð eiginlega að spyrja Rúnu hvernig þetta sé eiginlega,“ segir Örn Elías Guðmundsson, best þekktur sem Mugison.

Hann þeysist nú um landið á bílaleigubíl frá Hertz ásamt hljómsveitinni sinni og Jóni Þór Þorleifssyni en Mugison lýsir honum sem sálfræðingi, rútubílstjóra og miðasöludömu hópsins. Auk þess situr Jón Þór við stýrið og kemur sveitinni lipurlega á áfangastaði, nánast hnökralaust hingað til með kerru merktri tónleikaferðalaginu. „Ég mátti ekki keyra, ég er ekki nógu gamall til þess þannig að Jón stökk inn.“

Plata Mugison, Haglél, hefur mælst feikilega vel fyrir, hann hefur þegar föndrað tíu þúsund eintök og þau eru öll farin út úr húsi. „Ég hef örugglega selt sjö þúsund og er búinn að panta sjö þúsund til viðbótar.“ Heildarupplagið verður því sautján þúsund eintök en til gamans má nefna að Mugiboogie er söluhæsta plata Mugison hér á landi, hún seldist í tíu þúsund eintökum í jólavertíðinni. „Og hún er ekki einu sinni byrjuð núna,“ segir hann, kampakátur.

Það hefur líka verið uppselt á alla tónleikana, meira að segja á Akranesi. „Mitt fyrsta gigg á ferlinum var þar og þá mættu sex, allt ættingjar. En núna var fullt út úr dyrum og það var virkilega góð tilfinning.“ Tónlistarmaðurinn hefur þegar heimsótt Norðurland og Suðurland og er á leið austur um helgina. Hann segir það síður en svo lýjandi að keyra allar þessar vegalengdir nánast hverja einustu helgi. Og þetta reyni ekkert á vinskapinn. „Nei, þetta er meira eins og útskriftarferð, við borðum góðan mat, förum saman í sund og spilum, þetta er bara fáránlega næs.“ Bassaleikarinn Guðni Finnsson sé meira að segja byrjaður að fara með gamanmál. „Við höfum spilað saman í sex ár og ég hef alltaf beðið hann um að segja brandara þegar ég stilli gítarinn. En hann hefur aldrei orðið við þeirri bón fyrr en nú. Og þetta eru þvílíkar langlokur.“ Tónlistarmaðurinn gefur sér einnig góðan tíma til að árita geisladiskana sem rjúka út eins og heitar lummur eftir tónleikana.

En hann viðurkennir að hann ætli að taka sér algjört frí frá spilamennsku í janúar. Þá fer hann og sinnir náminu í Listaháskólanum sem varð þess valdandi að hann flutti með fjölskylduna suður. „Og svo ætla ég að vinna að mirstrument-plötu með hljóðfærinu mínu.“ freyrgigja@frettabladid.is