Paradísarbíóheimt

Langþráður draumur kvikmyndaunnenda rættist á miðvikudag þegar Bíó Paradís tók til starfa. Lovísa Óladóttir, framkvæmdastjóri listabíósins, fagnar langþráðu tækifæri til að sýna fram á að listabíó eigi erindi hér á landi.

Hverfisgatan hefur fengið yfirhalningu að undanförnu; skærgrænn hjólreiðastígur teygir sig frá Lækjargötu austur á Snorrabraut og á miðri leið hefur eitt helsta kennileiti götunnar skipt um nafn, lit og starfsemi. Blái Regnboginn er orðinn að rauðri Bíó Paradís; nýjum heimkynnum listrænna bíómynda, klassískra mynda og kvikmyndahátíða. Bíða ekki boðannaStarfsemin byrjar af krafti. Á miðvikudag var heimildarmyndin Backyard sýnd, nú um helgina verður frönsk nýbylgjuveisla og í næstu viku hefst alþjóðleg kvikmyndahátíð í Reykjavík – RIFF. Lovísa Óladóttir, nýráðinn framkvæmdastjóri Bíó Paradísar, segir enda enga ástæðu til að bíða boðana.

„Í sumar tókust samningar um myndarlegt framlag Reykjavíkurborgar til Bíó Paradísar, sem var forsenda þess að það var hægt að koma þessu verkefni af stað og reka húsið fyrstu vikurnar. En nú þurfum við að sýna hvað í okkur býr og að við getum staðið undir því sem við lögðum upp með, sem þýðir að við þurfum að laða að okkur margt fólk strax á fyrstu vikunum.“

Lovísa er bjartsýn á það muni takast, enda höfði Bíó Paradís til markhóps sem hafi verið vanræktur í stærri kvikmyndahúsunum.

„Það eru til mjög nákvæmar aðsóknartölur í kvikmyndahús, sem við miðum við í okkar rekstraráætlunum. Við gerum okkur ekki grillur um sams konar aðsókn og í stóru bíóunum, en teljum engu að síður að það sé til nægilega stór markhópur fyrir starfsemi sem þessa. Stóru bíóin eru ágæt fyrir sinn hatt en úrvalið í hefur tilhneigingu til að vera einsleitt. Í því liggja okkar sóknarfæri; auk fjölbreyttara úrvals getum við líka bryddað upp á þemavikum og þess háttar uppákomum sem stóru húsin eiga óhægara með um vik.“ Breyttar áherslur og aukinn skilningurKvikmyndagerðarmönnum og áhugafólki um kvikmyndir hefur lengi dreymt um listabíó á Íslandi. Það vekur óneitanlega athygli að eitt slíkt skuli opna í miðri kreppu.

„Það spilar eflaust margt inn í,“ segir Lovísa. „Það er engum blöðum að fletta að í kjölfar breytinganna í borgarstjórn hafa áherslurnar líka breyst. Það er eins og pólitíkin hafi færst nær fólkinu, orðið manneskjulegri, og því fylgir skilningur á verkefnum sem þessum.

Kvikmyndagerðarmenn hafa líka lagt mikið á sig til að láta þetta verkefni verða að veruleika og sýnt meiri samtakamátt en oft áður.

Síðast en ekki síst hefur kvikmyndamenntun vaxið fiskur um hrygg hér á landi undanfarið. Í vor útskrifaðist fyrsti nemandinn með B.A.-próf í kvikmyndafræði frá Háskóla Íslands og starfsemi Kvikmyndaskólans hefur eflst mjög og dafnað að undanförnu. Samfara því eykst framboðið mjög mikið og það gefur auga leið að það verður að vera til einhvers konar vettvangur til að koma því á framfæri.“

Lovísa segist einnig sjá fyrir sér samstarf Bíó Paradísar við skólakerfið. „Eftir ár verðum við líklega búin að taka eitt eða tvö skref nær menntakerfinu; leggja okkar af mörkum til að efla kvikmyndalæsi. Okkur langar til dæmis að koma á samstarfi við grunnskóla og bekki á bíósýningar, að ógleymdum framhalds- og háskólunum.“ Nýtt upphaf með nýju nafniRegnboginn var eitt rótgrónasta kvikmyndahús borgarinnar. Mörgum þykir eftirsjá í nafninu. Lovísa bendir á að nafnið sé ekki í eigu aðstandenda Bíó Paradísar, sem hefðu því þurft að leigja það áfram.

„Við tókum þá ákvörðun að taka upp nýtt nafn. Þetta er annars konar starfsemi sem er að byrja hér og okkur fannst húsið verðskulda nýtt upphaf. Á Vesturlöndum er ákveðin hefð fyrir því að listabíó heiti Bíó Paradís; ítalska myndin Cinema Paradiso vísar til dæmis til þess. Þess vegna varð nýja nafnið fyrir valinu.“

Lovísa segir að vetrarstarfið muni fyrst og fremst einkennast af fjölbreytni og þar verði allt undir.

„Við ætlum ekki að afmarka okkur við ákveðin tímabil eða stefnur. Við viljum endilega líka fá hugmyndir frá fólki og það kemur allt til greina. Eina vikuna er hægt að sýna japanskar skrímslamyndir, hasarmyndir þær næstu eða ástarþema. Þetta á allt rétt á sér.“

bergsteinn@frettabladid.is