Spaugstofan er beittari

Nanna Guðmundsdóttir er að skrifa BA-ritgerð í þjóðfræði um Spaugstofuna og nálgun hennar á kreppuna. Hún segir þáttinn hafa orðið grófari og fengið meiri brodd eftir að fjármálakerfið fór á hliðina.

„Mér hefur alltaf fundist þeir skemmtilegir og er, eins og margir Íslendingar, alin upp við Spaugstofuna,“ segir Nanna Guðmundsdóttir, nemi í þjóðfræði við Háskóla Íslands. Hún er að skrifa BA-ritgerð um Spaugstofuna og nálgun hennar á kreppuna og hefur því horft á alla þætti fjórmenninganna veturinn 2008 til 2009. Nanna flytur fyrirlestur um þessa rannsókn sína á Húmorsþingi Þjóðfræðistofu sem haldið verður á morgun á Café Riis á Hólmavík.

Nanna segist upphaflega hafa ætlað að skrifa ritgerð um Spaugstofuna í heild sinni en síðan áttað sig á því að það væri kannski fullmikið af hinu góða að rannsaka tuttugu ára efni í þaula.

„Kreppunálgunin var ekki fyrsta val en þetta er þægileg afmörkun,“ segir Nanna en rannsóknin hefur leitt í ljós nokkrar forvitnilegar niðurstöður.

„Þeir hafa til að mynda orðið aðeins grófari, það er miklu meiri broddur í þáttunum núna heldur en var fyrir hrun,“ segir Nanna og bætir því að í samtölum sínum við Karl Ágúst Úlfsson Spaugstofumann hafi komið fram að þeir taki hlutverk sitt sem ádeiluhöfundar mjög alvarlega.

„Það sést líka á viðbrögðum fólks við Spaugstofunni að þessi ákveðna tegund af ádeilu er mjög mikilvæg og ein kona sem ég ræddi við sagði þá hafa verið hálfgerða sáluhjálp fyrir sig,“ útskýrir Nanna.

Nanna viðurkennir að Spaugstofan hafi ekki verið upp á sitt besta í góðærinu og þeir geti verið misfyndnir. Og þeir viðurkenni það líka sjálfir.

„Þeir voru reyndar byrjaðir að gagnrýna ástandið áður en allt hrundi og Elton John er til að mynda táknmynd fyrir allt bruðlið,“ segir Nanna og bætir því við að eftir bankagjaldþrotin hafi Spaugstofan eiginlega hætt að vera hópur góðlegra grínara og einbeitt sér að því að vera ádeiluhöfundar.

Karl Ágúst Úlfsson sagðist í samtali við Fréttablaðið vera nokkuð sammála greiningu Nönnu og var eiginlega upp með sér að þeir væru nú orðnir svo mikill hluti af menningarsögunni að þeir rötuðu inn í slík verkefni.

„Við erum að beita húmor í ádeiluskyni, hún hefur vissulega orðið beittari og tekið meira pláss í þáttunum, en við erum að skoða hinar grátbroslegu hliðar á raunveruleikanum.“ freyrgigjafrettabladid.is