Á þremur stöðvum sama kvöldið

Gunnar Hansson náði einstakri þrennu í íslenskri sjónvarpssögu. Hann talaði inn á heimildarmynd föður síns, Hans Kristjáns Árnasonar, Frá torfbæ á forsíðu Time, hann var auðvitað Frímann Gunnarsson í þáttunum Mér er gamanmál, sem sýndir er á Stöð 2, og á meðan á þessu stóð var hann að lýsa MacGladrey Classic golfmótinu á Stöð 2 Sport. „Og svo má ekki gleyma því að Frímann var næstum á tveimur stöðum því pabbi er nett fyrirmyndin að honum,“ segir Gunnar og hlær.

Golfmótið sem Gunnar fékk að lýsa var ekki smekkfullt af stórstjörnum því þær voru flestar að keppa á Ryder-mótinu fyrir skömmu og tóku sér því pásu. Þetta gerði Gunnari aðeins erfiðara um vik. „Ég var auðvitað drullustressaður, ég var nefnilega að stökkva inn fyrir Árna bróður minn sem þurfti óvænt að fara til útlanda,“ útskýrir Gunnar, en Árni þessi er lærður golfkennari. „Ég þekkti því ekki alla kylfingana nægilega vel og notfærði mér bara útlenska þulinn í eyrunum sem var líka skrýtið því þá var bara eins og ég væri að „dubba“,“ en slík tækni er meðal annars notuð í Þýskalandi við enskar myndir. Gunnar er sjálfur liðtækur kylfingur, byrjaði að slá aðeins níu ára gamall og þá fyrir tilstilli ömmu sinnar. „Hún er enn þá að, spilar átján án þess að blása úr nös.“

Gunnar gerir mikið af því að horfa á golf, finnst það skemmtilegasta sjónvarpsefnið og lá til að mynda límdur yfir Ryder Cup á Skjá Golfi. „En það er svolítið öðruvísi að lýsa golfi sjálfur heldur en að vera uppi í sófa með bumbuna út í loftið.“ - fgg