Fyrsta ferð sumarsins út í Drangey

Farið var í fyrstu ferð sumarsins til Drangeyjar í gær, þessar litlu eyju sem er smátt og smátt að hverfa, en hún ræður töluverðu um stærð efnahagslögsögu landsins. Viggó Viggósson, okkar maður á Sauðárkróki slóst í för.

Til Drangeyjar hefur verið farið svo lengi sem elstu menn muna og miklu lengur en það. Fyrsta ferð sumarsins til Drangeyjar var farin í gær en þangað hefur ekki verið fært, það er að segja til landgöngu, sökum veðurs og leiðinda tíðarfars á Norðurlandi. Menn vona hins vegar að tíðarfarið fari að lagast.

Jón Eiríksson hefur siglt út í Drangey í 55 ár en hefur ekki tölu á fjölda ferða sinna út í eyna. Það var fremur kallt þegar haldið var af stað í gærmorgun en menn létu það ekki á sig fá, enda aldrei vont veður á Íslandi aðeins illa búið fólk.

Fuglinn tekur á móti manni þegar fram kemur og var það engin undantekning að þessu sinni fuglagargið var á sínum stað, eins og eyjan og sagan. Kuldinn gleymist fljótt þegar menn fara að fikra sig upp. Þegar landgöngu er lokið tekur við tjaldlautin og Drangeyjarskáli. Það er auðvelt að láta hugann reika út í Drangey og lesa ýmislegt úr myndunum í berginu.

Fýllinn var byrjaður að verpa og einnig var Langvían byrjuð þó það væri ekki að fullu orpið.

Lundinn er að koma en eins og sést á myndunum er fjöldinn ekki mikill. En Lundinn kemur vanalega um þetta leyti árs. Það eru glaðir ferðalangar sem leggja af stað heim eftir erfiðið og spjall við Drangeyjarjarlinn.