Vilja breyta eftirlaunalögum en deila um aðferðarfræði

Samstaða er um það meðal allra flokka á Alþingi að breyta löguum um eftirlaun stjórnmálamanna, en ágreiningur er um hversu langt á að ganga í málinu og hvort það þurfi að ná um það pólitískri samstöðu á þingi.

Forsætisráðherra lýsti því yfir á þingi í gær að samið hefði verið frumvarp um breytingar á eftirlaunalögum þannig að menn gætu ekki þegið eftirlaun samhliða fullu starfi á vegum ríkisins. Í drögum að frumvarpinu segir að ef enn hafi öðlast rétt til eftirlauna og taki við starfi á vegum hins opinbera komi launagreiðslur fyrir það starf til frádráttar þeim eftirlaunum sem menn eigi rétt á.

Frumvarpið var kynnt fyrir forseta þingsins og formönnum flokkanna skömmu fyrir jól en þá náðist ekki þverpólitísk sátt um það. Að sögn Steingríms J. Sigfússonar, formanns Vinstri - grænna, var stjórnarandstaðan mótfallin því að frumvarpið yrði keyrt í gegnum þingið skömmu fyrir jól. Ýmsar spurningar hafi vaknað, þar á meðal hvort hægt væri að taka réttinn af þeim sem þegar hefðu öðlast hann.

Síðan þá hefur ekkert gerst í málinu en fulltrúar allra flokka á þingi sem fréttastofa ræddi við segjast vilja breyta lögunum. Sólveig Pétursdóttir, forseti Alþingis, segir að forsætisnefnd hafi árið 2003 flutt frumvarpið um breytingar á eftirlaum stjórnmálamanna sem samþykkt var og því telji hún eðlilegt að nefndin flytji líka breytingafrumvarpið svo fremi sem það náist þverpólitísk sátt í málinu.

Guðjón Arnar Kristjánsson, formaður Frjálslynda flokksins, telur ekki þörf á þverpólitískri sátt og segir að þingmenn verði að þora að ræða lífeyrismál sín þrátt fyrir að skiptar skoðanir séu um málið.

Í svipaðan streng tekur Margrét Frímannsdóttir, þingflokksformaður Samfylkingarinnar. Hún segir að stjórnarandstaðan hafi gert athugasemdir við frumvarpsdrögin en það sé nú gert við mörg mál sem stjórnarliðar flytji. Það hafi hingað til ekki orðið til þess aða stoppa stjórnarliða. Hún segir enn fremur að stjórnarandstaðan í málinu sé kannski innan stjórnarinnar frekar en í minnihlutanum á þingi, eins og tilfellið sé með Byggðastofnunarmál iðnaðarráðherra.