Þjóðar­sálin í reiðhöllinni

Leikarar, fimleikafólk og kraftajötnar leiða saman hesta sína, í bókstaflegum skilningi, í reiðhöll Gusts á sunnudag þegar hin risavaxna karnivalsýning Þjóðarsálin verður frumsýnd.

Þetta er spunaleiksýning sem byggir á háþróaðri leikhúshönnun og flottri hestasýningu, segir Sigrún Sól Ólafsdóttir, leikstjóri verksins og helsti hugmyndasmiður þess. Undanfarin ár hef ég sett upp nokkrar spunasýningar þar sem ég hef búið til handritið ásamt leikurunum. Við höfum tekið fyrir ákveðin mál sem brenna okkur á hjarta og í þetta sinn varð íslenska þjóðarsálin fyrir valinu. Þetta er frasi sem er oft notaður á tyllidögum en við vildum rýna í hvað þetta er og hvort það sé raunverulega ein þjóðarsál á Íslandi.

Fimm leikarar leika fulltrúa ólíkra þjóðfélagshópa og í gegnum karnívalið, skrautsýningar, hestasýningar og mikið drama, er reynt að bregða ljósi á hvort þessar manneskjur eiga eitthvað sameiginlegt og hvað bindur þær saman. Mannlífið í allri sinni mynd kemur fram í karnívalinu, bæði fallegu hliðarnar og þær ljótu. Þetta er heilmikil ádeila en áhorfendum er látið eftir að draga sínar ályktanir í lok sýningar, segir Sigrún Sól.

Þetta er sannkölluð risasýning og á sér vart fordæmi hér á landi. Alls taka um 50 manns þátt í sýningunni; fyrir utan leikarana kemur fimleikafólk og kvennakór við sögu auk þess sem atvinnuknapar lána hesta og skipuleggja hestasýninguna. Þau hafa verið við stífar æfingar síðastliðnar fimm vikur en hugmyndavinnan hefur staðið frá því í vor. Sýningin er einkaframtak og Sigrún Sól segir að það hefði verið ógjörningur að setja hana upp án sjálfboðavinnu, styrkja og bakhjarla. Margir lögðu til vinnu sína listarinnar vegna, sem er ómetanlegt. Þá fengum við myndarlegan styrk frá menntamálaráðuneytinu, Kópavogsbær og hestamannafélagið Gustur lögðu til reiðhöllina og Landsbankinn er bakhjarl sýningarinnar. Án stuðnings þeirra allra hefði þessi sýning ekki orðið að veruleika.

Árni Pétur Guðjónsson, Harpa Arnardóttir, Jóhann G. Jóhannssson, Sara Dögg Ásgeirsdóttir og Árni Salómonsson fara með aðalhlutverkin og Sigrún Sól er alsæl með leikhópinn. Þetta er ótrúlegt fólk. Margir hefðu spyrnt við fótum þegar þeir heyrðu að það væri ekkert handrit og þeir þyrftu að búa til persónurnar frá grunni. En þau, eins og aðrir í sýningunni, lögðust á eitt svo boltinn hélt áfram að hlaða utan á sig. Ég held að ég geti að minnsta kosti lofað því að það fer enginn ósnortinn af þessari sýningu.

Þjóðarsálin verður sýnd í reiðhöll Gusts í október og fram í nóvember og Sigrún Sól bendir á að það sé betra að hafa vaðið fyrir neðan sig. Ég held að fólk ætti að reyna að tryggja sér miða strax því salan hefur þegar farið vel af stað og það er orðið uppselt á nokkrar sýningar.

Nánari upplýsingar um sýninguna og miðapantanir má finna á vefsíðunni einleikhusid.is.