Kjarabætur stóðu ekki til

Tilgangurinn með lögum um eftirlaun ráðherra og þingmanna var ekki að bæta kjör fyrrverandi stjórnmálamanna sem gegna föstum störfum hjá ríkinu. Þetta segir Halldór Ásgrímsson forsætisráðherra vegna umræðu um sjö fyrrverandi ráðherra sem fengu samtals rúmar sautján milljónir króna í eftirlaun á liðnu ári þrátt fyrir að vera enn í fullu starfi á vegum hins opinbera. Með lögunum, sem voru samþykkt í desember árið 2003, voru heimildir til töku eftirlauna rýmkaðar og aðeins einn þeirra sjö sem nú þiggja eftirlaun hafði öðlast réttindi til þeirra fyrir gildistöku nýju laganna. "Breytingarnar sem voru gerðar miðuðu meðal annars að því að bæta kjör stjórnarandstöðuformannanna og gera stjórnmálamönnum kleift að hætta fyrr," segir Halldór. "Mönnum sást einfaldega yfir þetta og ég tel rétt að taka þetta til athugunar." Halldór telur líklegt að lagabreytingu þurfi til. Hann minnir á að samstaða hafi verið um það meðal formanna stjórnmálaflokkanna að leggja málið fram á sínum tíma og segist vonast til að samstaða náist um málið á Alþingi. "Ég tel eðlilegt að málið verði rætt innan þingsins og samstaða náist um það í viðkomandi þingnefnd og það verði síðan lagt fram í nafni hennar." Össur Skarphéðinsson, formaður Samfylkingarinnar, segist vilja breyta lögunum þannig að stjórnmálamenn geti ekki þegið eftirlaun hjá ríki og jafnframt verið í vinnu annars staðar. "Annað er fráleitt og það voru mistök að hafa ekki búið svo um hnútana á sínum tíma að tryggt væri að stjórnmálamenn gætu ekki þegið tvenn eftirlaun hjá ríkinu:" Ögmundur Jónasson, þingmaður Vinstri grænna, segir tillögur Halldórs Ásgrímssonar kattarþvott. "Það er ein leið fær í þessu máli og hún er að afnema þessi lög og setja þingmenn og ráðherra inn í Lífeyrissjóð starfsmanna ríkisins. Það er góður sjóður og meira en boðlegur öllum þeim sem starfa hér á vinnumarkaði, þar á meðal þingmönnum og ráðherrum."