Þátttaka vonum framar

Ekki komust allir sem vildu nálægt sviðinu sem sett var upp í tilefni af kvennafrídeginum. Skipuleggjendur hans óraði ekki fyrir því að þátttakan yrði jafn mikil og raun bar vitni. Talið er að um fimmtíu þúsund manns hafi marsérað í miðbæinn í Reykjavík í gær, til þess að taka þátt í baráttufundinum. Kvennafrídagurinn í gær var geysilega vel heppnaður enda er þetta fjölmennasta stuðningssamkoma sem hefur nokkrum sinnum verið haldin í Reykjavík. Það hafa því margir spurt að því að hverju öllum þessum mannfjölda var stefnt niður á Ingólfftorg en ekki niður á Lækjartorg. Ástæðan fyrir þessu er sú að í sínum villtustu draumum sáu skipuleggjendur dagsins ekki fyrir sér að þáttakan yrði jafn mikil og raun bar vitni. Það eru jú þrjátíu ár síðan konur lögðu síðast niður vinnu, og ekki á mikilli hefð að byggja hvað fjölda snertir, eins og til dæmis er á sautjánda júní, þar sem hægt vita nokkurnvegin hversu margir muni mæta. Það eina sem skipuleggjendurnir höfðu til þess að miða við var samkoman á Þingvöllum síðastliðið sumar, þegar þess var minnst að níutíu ár voru liðin frá því konur fengu kosningarétt. Þangað mættu um tvö þúsund konur. Það var ekki fyrr en á allra síðustu dögunum sem var farið að koma í ljós hversu mikil samstaðan var, og þá var orðið of seint að skipta um fundarstað, enda fylgir slíku mikið rask og undirbúningur.