Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar 15. maí 2026 10:01 Hægri settar strætóakreinar með snjallstýringu og gervigreind eru raunhæf, hagkvæm og fljótleg leið til að bæta almenningssamgöngur í Reykjavík. Í stað þess að ráðast í mjög kostnaðarsamar framkvæmdir með miðjusettum sérakreinum og stórum stöðvum, eins og í Borgarlínuverkefninu, er hægt að nýta núverandi gatnakerfi betur og ná fram sambærilegum ávinningi á mun lægri kostnaði. Í fjölmörgum stórborgum heims hefur þessi leið reynst vel. New York hefur byggt upp umfangsmikið net strætóakreina við kantstein og beitir myndavélum til að tryggja að akreinarnar nýtist strætisvögnum. London hefur í áratugi notað slíkar akreinar sem burðarás almenningssamgangna. Toronto hefur með RapidTO innleitt hægri settar forgangsakreinar sem hafa bætt stundvísi og stytt ferðatíma. Þá nota borgir á borð við Paris, Sydney og Seoul sambærilegar lausnir á helstu stofnæðum. Alþjóðlegar hönnunarleiðbeiningar frá NACTO og bandarísku samgönguyfirvöldunum (FTA) viðurkenna þessa nálgun sem staðlaða og árangursríka aðferð til að forgangsraða almenningssamgöngum. Helsti kostur hægri settra akreina er að þær nýta þá innviði sem þegar eru til staðar. Í mörgum tilvikum nægir að endurmerkja núverandi akrein, bæta við skiltum, snjallljósum og eftirlitsmyndavélum. Þannig má komast hjá umfangsmiklum breytingum á götum, færslu lagna og byggingu stórra miðjustöðva. Þetta dregur verulega úr kostnaði og styttir framkvæmdartíma. Með nútímalegri tækni er hægt að auka árangurinn enn frekar. Forgangur á umferðarljósum tryggir að strætó fái grænt ljós þegar hann nálgast gatnamót. Gervigreind getur stýrt ferðatíðni, fylgst með farþegafjölda og brugðist við umferð í rauntíma. Myndavélakerfi sjá til þess að einkabílar noti ekki akreinarnar ólöglega. Slíkt „AI Strætó“ kerfi getur bætt þjónustu verulega án þess að byggja dýr og ósveigjanleg mannvirki. Þessi nálgun hefur einnig þann kost að vera sveigjanleg. Hægt er að innleiða hana í áföngum og laga hana að reynslu og þörfum. Ef ákveðnir kaflar reynast vel má lengja kerfið smám saman. Ef breytingar verða á byggð eða ferðavenjum er auðveldara að breyta leiðum og akreinum en þegar fjárfest hefur verið í föstum og kostnaðarsömum miðjustöðvum. Fyrir Reykjavík gæti þetta verið skynsamleg leið til að bæta almenningssamgöngur á skemmri tíma og með mun minni fjárútlátum en við hina kostnaðasömu Borgarlínu. Með hægri settum forgangsakreinum, snjallljósum og gervigreind væri hægt að hraða Strætó, auka áreiðanleika og bæta þjónustu við farþega án þess að leggja í jafn umfangsmiklar framkvæmdir og miðjusett Borgarlína krefst. Einfalst er að láta stærri vagna aka eftir stofnæðum og mislitla vagna inn í hverfin þar sem gervigreind sér um allar upplýsingar í rauntíma. Í stuttu máli: Hægri settar strætóakreinar með AI-stýringu sameina hagkvæmni, sveigjanleika og hraða innleiðingu. Þær hafa sannað gildi sitt í mörgum af stærstu borgum heims og gætu orðið skilvirk og raunhæf leið til að efla almenningssamgöngur í Reykjavík. Nú er lag að stoppa þessa brjálæðislegu framkvæmd áður en það er of seint. Höfundur er oddviti Okkar borgar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Okkar borg Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Sjá meira
Hægri settar strætóakreinar með snjallstýringu og gervigreind eru raunhæf, hagkvæm og fljótleg leið til að bæta almenningssamgöngur í Reykjavík. Í stað þess að ráðast í mjög kostnaðarsamar framkvæmdir með miðjusettum sérakreinum og stórum stöðvum, eins og í Borgarlínuverkefninu, er hægt að nýta núverandi gatnakerfi betur og ná fram sambærilegum ávinningi á mun lægri kostnaði. Í fjölmörgum stórborgum heims hefur þessi leið reynst vel. New York hefur byggt upp umfangsmikið net strætóakreina við kantstein og beitir myndavélum til að tryggja að akreinarnar nýtist strætisvögnum. London hefur í áratugi notað slíkar akreinar sem burðarás almenningssamgangna. Toronto hefur með RapidTO innleitt hægri settar forgangsakreinar sem hafa bætt stundvísi og stytt ferðatíma. Þá nota borgir á borð við Paris, Sydney og Seoul sambærilegar lausnir á helstu stofnæðum. Alþjóðlegar hönnunarleiðbeiningar frá NACTO og bandarísku samgönguyfirvöldunum (FTA) viðurkenna þessa nálgun sem staðlaða og árangursríka aðferð til að forgangsraða almenningssamgöngum. Helsti kostur hægri settra akreina er að þær nýta þá innviði sem þegar eru til staðar. Í mörgum tilvikum nægir að endurmerkja núverandi akrein, bæta við skiltum, snjallljósum og eftirlitsmyndavélum. Þannig má komast hjá umfangsmiklum breytingum á götum, færslu lagna og byggingu stórra miðjustöðva. Þetta dregur verulega úr kostnaði og styttir framkvæmdartíma. Með nútímalegri tækni er hægt að auka árangurinn enn frekar. Forgangur á umferðarljósum tryggir að strætó fái grænt ljós þegar hann nálgast gatnamót. Gervigreind getur stýrt ferðatíðni, fylgst með farþegafjölda og brugðist við umferð í rauntíma. Myndavélakerfi sjá til þess að einkabílar noti ekki akreinarnar ólöglega. Slíkt „AI Strætó“ kerfi getur bætt þjónustu verulega án þess að byggja dýr og ósveigjanleg mannvirki. Þessi nálgun hefur einnig þann kost að vera sveigjanleg. Hægt er að innleiða hana í áföngum og laga hana að reynslu og þörfum. Ef ákveðnir kaflar reynast vel má lengja kerfið smám saman. Ef breytingar verða á byggð eða ferðavenjum er auðveldara að breyta leiðum og akreinum en þegar fjárfest hefur verið í föstum og kostnaðarsömum miðjustöðvum. Fyrir Reykjavík gæti þetta verið skynsamleg leið til að bæta almenningssamgöngur á skemmri tíma og með mun minni fjárútlátum en við hina kostnaðasömu Borgarlínu. Með hægri settum forgangsakreinum, snjallljósum og gervigreind væri hægt að hraða Strætó, auka áreiðanleika og bæta þjónustu við farþega án þess að leggja í jafn umfangsmiklar framkvæmdir og miðjusett Borgarlína krefst. Einfalst er að láta stærri vagna aka eftir stofnæðum og mislitla vagna inn í hverfin þar sem gervigreind sér um allar upplýsingar í rauntíma. Í stuttu máli: Hægri settar strætóakreinar með AI-stýringu sameina hagkvæmni, sveigjanleika og hraða innleiðingu. Þær hafa sannað gildi sitt í mörgum af stærstu borgum heims og gætu orðið skilvirk og raunhæf leið til að efla almenningssamgöngur í Reykjavík. Nú er lag að stoppa þessa brjálæðislegu framkvæmd áður en það er of seint. Höfundur er oddviti Okkar borgar.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar