Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar 15. maí 2026 10:01 Hægri settar strætóakreinar með snjallstýringu og gervigreind eru raunhæf, hagkvæm og fljótleg leið til að bæta almenningssamgöngur í Reykjavík. Í stað þess að ráðast í mjög kostnaðarsamar framkvæmdir með miðjusettum sérakreinum og stórum stöðvum, eins og í Borgarlínuverkefninu, er hægt að nýta núverandi gatnakerfi betur og ná fram sambærilegum ávinningi á mun lægri kostnaði. Í fjölmörgum stórborgum heims hefur þessi leið reynst vel. New York hefur byggt upp umfangsmikið net strætóakreina við kantstein og beitir myndavélum til að tryggja að akreinarnar nýtist strætisvögnum. London hefur í áratugi notað slíkar akreinar sem burðarás almenningssamgangna. Toronto hefur með RapidTO innleitt hægri settar forgangsakreinar sem hafa bætt stundvísi og stytt ferðatíma. Þá nota borgir á borð við Paris, Sydney og Seoul sambærilegar lausnir á helstu stofnæðum. Alþjóðlegar hönnunarleiðbeiningar frá NACTO og bandarísku samgönguyfirvöldunum (FTA) viðurkenna þessa nálgun sem staðlaða og árangursríka aðferð til að forgangsraða almenningssamgöngum. Helsti kostur hægri settra akreina er að þær nýta þá innviði sem þegar eru til staðar. Í mörgum tilvikum nægir að endurmerkja núverandi akrein, bæta við skiltum, snjallljósum og eftirlitsmyndavélum. Þannig má komast hjá umfangsmiklum breytingum á götum, færslu lagna og byggingu stórra miðjustöðva. Þetta dregur verulega úr kostnaði og styttir framkvæmdartíma. Með nútímalegri tækni er hægt að auka árangurinn enn frekar. Forgangur á umferðarljósum tryggir að strætó fái grænt ljós þegar hann nálgast gatnamót. Gervigreind getur stýrt ferðatíðni, fylgst með farþegafjölda og brugðist við umferð í rauntíma. Myndavélakerfi sjá til þess að einkabílar noti ekki akreinarnar ólöglega. Slíkt „AI Strætó“ kerfi getur bætt þjónustu verulega án þess að byggja dýr og ósveigjanleg mannvirki. Þessi nálgun hefur einnig þann kost að vera sveigjanleg. Hægt er að innleiða hana í áföngum og laga hana að reynslu og þörfum. Ef ákveðnir kaflar reynast vel má lengja kerfið smám saman. Ef breytingar verða á byggð eða ferðavenjum er auðveldara að breyta leiðum og akreinum en þegar fjárfest hefur verið í föstum og kostnaðarsömum miðjustöðvum. Fyrir Reykjavík gæti þetta verið skynsamleg leið til að bæta almenningssamgöngur á skemmri tíma og með mun minni fjárútlátum en við hina kostnaðasömu Borgarlínu. Með hægri settum forgangsakreinum, snjallljósum og gervigreind væri hægt að hraða Strætó, auka áreiðanleika og bæta þjónustu við farþega án þess að leggja í jafn umfangsmiklar framkvæmdir og miðjusett Borgarlína krefst. Einfalst er að láta stærri vagna aka eftir stofnæðum og mislitla vagna inn í hverfin þar sem gervigreind sér um allar upplýsingar í rauntíma. Í stuttu máli: Hægri settar strætóakreinar með AI-stýringu sameina hagkvæmni, sveigjanleika og hraða innleiðingu. Þær hafa sannað gildi sitt í mörgum af stærstu borgum heims og gætu orðið skilvirk og raunhæf leið til að efla almenningssamgöngur í Reykjavík. Nú er lag að stoppa þessa brjálæðislegu framkvæmd áður en það er of seint. Höfundur er oddviti Okkar borgar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Okkar borg Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Sjá meira
Hægri settar strætóakreinar með snjallstýringu og gervigreind eru raunhæf, hagkvæm og fljótleg leið til að bæta almenningssamgöngur í Reykjavík. Í stað þess að ráðast í mjög kostnaðarsamar framkvæmdir með miðjusettum sérakreinum og stórum stöðvum, eins og í Borgarlínuverkefninu, er hægt að nýta núverandi gatnakerfi betur og ná fram sambærilegum ávinningi á mun lægri kostnaði. Í fjölmörgum stórborgum heims hefur þessi leið reynst vel. New York hefur byggt upp umfangsmikið net strætóakreina við kantstein og beitir myndavélum til að tryggja að akreinarnar nýtist strætisvögnum. London hefur í áratugi notað slíkar akreinar sem burðarás almenningssamgangna. Toronto hefur með RapidTO innleitt hægri settar forgangsakreinar sem hafa bætt stundvísi og stytt ferðatíma. Þá nota borgir á borð við Paris, Sydney og Seoul sambærilegar lausnir á helstu stofnæðum. Alþjóðlegar hönnunarleiðbeiningar frá NACTO og bandarísku samgönguyfirvöldunum (FTA) viðurkenna þessa nálgun sem staðlaða og árangursríka aðferð til að forgangsraða almenningssamgöngum. Helsti kostur hægri settra akreina er að þær nýta þá innviði sem þegar eru til staðar. Í mörgum tilvikum nægir að endurmerkja núverandi akrein, bæta við skiltum, snjallljósum og eftirlitsmyndavélum. Þannig má komast hjá umfangsmiklum breytingum á götum, færslu lagna og byggingu stórra miðjustöðva. Þetta dregur verulega úr kostnaði og styttir framkvæmdartíma. Með nútímalegri tækni er hægt að auka árangurinn enn frekar. Forgangur á umferðarljósum tryggir að strætó fái grænt ljós þegar hann nálgast gatnamót. Gervigreind getur stýrt ferðatíðni, fylgst með farþegafjölda og brugðist við umferð í rauntíma. Myndavélakerfi sjá til þess að einkabílar noti ekki akreinarnar ólöglega. Slíkt „AI Strætó“ kerfi getur bætt þjónustu verulega án þess að byggja dýr og ósveigjanleg mannvirki. Þessi nálgun hefur einnig þann kost að vera sveigjanleg. Hægt er að innleiða hana í áföngum og laga hana að reynslu og þörfum. Ef ákveðnir kaflar reynast vel má lengja kerfið smám saman. Ef breytingar verða á byggð eða ferðavenjum er auðveldara að breyta leiðum og akreinum en þegar fjárfest hefur verið í föstum og kostnaðarsömum miðjustöðvum. Fyrir Reykjavík gæti þetta verið skynsamleg leið til að bæta almenningssamgöngur á skemmri tíma og með mun minni fjárútlátum en við hina kostnaðasömu Borgarlínu. Með hægri settum forgangsakreinum, snjallljósum og gervigreind væri hægt að hraða Strætó, auka áreiðanleika og bæta þjónustu við farþega án þess að leggja í jafn umfangsmiklar framkvæmdir og miðjusett Borgarlína krefst. Einfalst er að láta stærri vagna aka eftir stofnæðum og mislitla vagna inn í hverfin þar sem gervigreind sér um allar upplýsingar í rauntíma. Í stuttu máli: Hægri settar strætóakreinar með AI-stýringu sameina hagkvæmni, sveigjanleika og hraða innleiðingu. Þær hafa sannað gildi sitt í mörgum af stærstu borgum heims og gætu orðið skilvirk og raunhæf leið til að efla almenningssamgöngur í Reykjavík. Nú er lag að stoppa þessa brjálæðislegu framkvæmd áður en það er of seint. Höfundur er oddviti Okkar borgar.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar