Veikindin breyttu sýn Arnórs á lífið: „Þetta var al­gjör við­bjóður“

Óhætt er að segja að undan­farnir mánuðir hafi tekið á fyrir Skaga­manninn sem hefur aðeins náð að koma við sögu í sjö leikjum með liði sínu Black­burn Rovers á Eng­landi. Þrálát veikindi sem stóðu yfir í rúma tvo mánuði settu strik í reikninginn.

„Þetta hefur tekið mjög mikið á,“ segir Arnór í sam­tali við íþrótta­deild. „Verið drullu­erfitt. Byrjaði með þessum veikindum sem ég var alveg tvo og hálfan mánuð að jafna mig á. Þegar að það var svo orðið gott meiðist ég framan á læri. Svo þegar að ég var alveg að vera klár eftir það meiðist ég aftan í kálfa. Vægt til orða tekið er þetta búið að vera erfitt. Þetta hefur verið al­vöru áskorun, líkam­lega og and­lega, en þetta er hluti af fót­boltanum og ekkert annað í stöðunni en að setja hausinn niður.“

Arnór fór að finna fyrir ein­kennum veikindanna tveimur vikum fyrir lands­leik Ís­lands og Tyrk­lands úti í Tyrk­landi í upp­hafi septem­ber.

„Þetta byrjaði þannig að ég missti matar­lyst og gat ekki haldið neinum mat niðri. Þegar að ég borðaði ældi ég annað hvort matnum upp eða leið eins og ég þyrfti að æla honum upp. Það var staðan í um einn mánuð. Ég byrjaði á ein­hverjum lyfjum sem hjálpuðu mér ekki fyrst um sinn og svo kom að þeim tíma­punkti að þetta var orðið það slæmt að ég var hættur að geta æft. Orku­leysið varð mikið því ég gat náttúru­lega ekkert borðað. Ég fór í maga­speglun og þá fundust miklar bólgur í maganum. Sýra og bólgur. Þá loks fannst orsökin og þá hélt ég áfram á lyfjunum í ein­hvern mánuð til viðbótar, eða þar til þau fóru að virka. Þetta var eigin­lega al­gjör viðbjóður. Þetta voru að ég held tveir erfiðustu mánuðir ferilsins. Ef ekki lífsins.“

Arnór vann sig upp úr veikindunum en var þá ekki sloppinn fyrir horn því hann átti eftir að lenda í tveimur vöðva­meiðslum.

„Þeir tengja þessi vöðva­meiðsli við veikindin. Því þegar að þú ert vanur að borða og æfa eins og at­vinnu­maður á hverjum degi og allt í einu hættir því þá auðvitað bregst líkaminn við. Síðan þegar að maður kemst aftur í sína rútínu þá er líkaminn ekki á sama stað og þegar að þú hættir. Bæði þessi vöðva­meiðsl tengja læknarnir við þessar bólgur í maganum, þessi veikindi.“

„Erfiðast var að takast á við þetta í byrjun þegar að mér leið svona illa. Ég kom heim eftir æfingar og það eina sem mig langaði til að gera var bara að fara sofa. Mér leið það illa. Það er hræði­legt. En ég á góða fjöl­skyldu og vini í kringum mig sem voru til staðar. Svo auðvitað þegar að ég kem til baka og er orðinn góður eftir veikindin togna ég framan á læri. Það var líka högg því að maður hélt að maður væri kominn til baka. Ég náði að spila tvo til þrjá leiki og var kominn í fínt stand og þá er maður aftur laminn niður á jörðina.

Það tók á en tók þessa tvo til þrjá daga að koma hausnum aftur á réttan stað. Eftir þungt högg þýðir ekkert annað en að halda áfram sem og ég gerði. Síðustu æfinguna með styrktar þjálfurunum, áður en að ég átti að fara byrja æfa aftur með aðalliðinu, finn ég til aftan í kálfa og þá kemur í ljós væg tognun. Það var mjög erfitt líka því þá er maður aftur svo nálægt því að vera kominn til baka. Sér­stak­lega var það súrt að missa af lands­liðs­verk­efnunum í október og nóvember.“

Hellings lær­dómur

Arnór er þakk­látur fyrir fólkið í sínum innsta hring.

„Ég er með besta fólkið í kringum mig. Fjöl­skyldu, vini og fólkið hér hjá Black­burn. Þau skilja að þetta er búið að vera þungt fyrir mig og gera því allt sem þau geta til að hjálpa mér. En á sama tíma þroskast maður svo mikið sem ein­stak­lingur þegar að maður gengur í gegnum svona. Bæði sem fót­bolta­maður en einnig karakter. Þetta hefur verið hellings lær­dómur þó þetta hafi verið erfitt. Maður mun horfa til baka ein­hvern daginn og sjá hvað maður lærði mikið af þessu. Það að kunna meta það að líða vel á hverjum degi, líða vel þegar að maður vaknar og líða vel þegar að maður fer að sofa. Ég mun aldrei aftur taka því sem sjálfsögðum hlut.“

Skagamaðurinn nálgast nú þann tíma­punkt að geta snúið aftur á völlinn en hann vill flýta sér hægt.

„Það er núna liðin rúm vika síðan að meiðslin í kálfanum áttu sér stað og það er reiknað með tveimur til þremur vikum í viðbót fyrir mig í endur­hæfingu. Þetta þarf að gerast hægt og ró­lega þar sem að ég er núna búinn að meiðast tvisvar sinnum í röð. Það er betra að taka þá eina auka viku í að koma sér til baka heldur en að verða fyrir bak­slagi.“