Hærri laun í ræsinu en á leikskóla

Pólskur innflytjandi hefur rekið sig áþreifanlega á að hér á landi sé það betur metið að vinna í ræsinu en að annast leikskólabörn. Hann fær rúmum fjörutíu þúsund krónum meira á mánuði í tekjur eftir að hann skipti um starfsvettvang. Báðir vinnustaðir eru hjá Reykjavíkurborg. Á leikskólanum Njálsborg vinna starfsmenn hörðum höndum við að halda starfseminni gangandi, þrátt fyrir nemendur af ólíku þjóðerni sem gerir það mjög eftirsóknarvert að hafa fjöltyngda starfsmenn. Þótt Lúkas Stenkel hafi gjarnan viljað vera starfsmaður leikskólans, þar sem hann hafði unnið um tíma, fékk hann ekki nema níutíu og fjögur þúsund krónur í laun eftir skatta. Hann fær tæpar eitt hundrað og fjörutíu þúsund í nýja starfinu sem snýst um að sinna viðhaldi með leikvöllum og ræsum. Spurður hvor vinnan sé erfiðari segir Lúkas að það sé leikskólavinnan; nýja starfið sé reyndar líkamlegt en það sé þó auðvelt, enda þekki hann það miklu verra í Póllandi. „Vinnan á leikskólanum er ábyrgðarfull en mjög skemmtileg,“ segir Lúkas. „Ég naut þess að vera þar; þetta var eins og heimili manns og börnin erum mjög yndisleg. En nú vinn ég minna og fæ borgað aðeins betur. Ég verð að lifa. Ef launin á leikskólanum væru betri vildi ég frekar vera þar. Þetta var nákvæmlega fyrir mig.“ Það borgar sig því miklu betur að vera í ræsinu þótt vinnuveitandinn sé sá sami. Edda Margrét Jensdóttir, leikskólastjóri Njálsborgar, segist ekki geta útskýrt þennan launamun og segir nýútskrifaða leikskólakennara fá þau laun sem Lúkas fái í dag, sem eru tæpar 140 þúsund krónur. Að sögn Eddu eru þau laun allt of lág og það verði að fara að meta þessa háskólamenntun að verðleikum. Í athugasemd frá Leikskólum Reykjavíkur vegna þessarar fréttar segir að byrjunarlaun leikskólakennara séu tæpar hundrað og sjötíu þúsund krónur, en ekki tæpar hundrað og fjörutíu þúsund eins og kom fram í máli Eddu Margrétar.