Stjórnarsinnar furða sig á reiði vegna orða Sigmundar Davíðs

Guðfinna Jóhanna Guðmundsdóttir, borgarfulltrúi Framsóknar og flugvallarvina, gerir neikvæð viðbrögð við ummælum forsætisráðherra um lekamálið að umtalsefni á Facebook-síðu sinni. Þar spyr hún hvort fólkið sem sé „brjálað út í þessa ríkisstjórn“ sé ekki „meira og minna sama fólkið sem var brjálað út í síðustu ríkisstjórn og þar síðustu.“ Spyr hún einnig hvort þetta fólk þurfi ekki bara að fá sér „áhugamál eða góðan sálfræðing.“

Vísir tók um helgina saman safn ummæla á samfélagsmiðlum þar sem fólk lýsti yfir megnri óánægju með orð Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar forsætisráðherra, úr viðtali við mbl.is, um þann lærdóm sem mætti draga af lekamálinu. Sagði hann meðal annars að það væri „ástæða fyrir alla að hafa áhyggjur af því hvernig þjóðfélagsumræðan hafi þróast hér á landi“ og gengið hafi verið fram af „grimmd“ gagnvart Hönnu Birnu Kristjánsdóttur, fráfarandi innanríkisráðherra.

800-manna þjóðin

Guðfinna er ein nokkurra stjórnarsinna sem furðar sig á fjaðrafokinu í kringum þessi ummæli Sigmundar. Páll Vilhjálmsson, blaðamaður og kennari, talar um „800-manna þjóðina“ í bloggpistli sínum um málið. Hann segir sama fólkið og mætti til mótmæla á Austurvelli fyrr í vikunni hafa tekið æðiskast yfir ummælunum.

800-manna þjóðin telur sig öllu ráða á Íslandi og tekur því vægast sagt illa ef forsætisráðherra situr ekki og stendur eins og 800-manna þjóðin krefst, skrifar Páll.

Sturla Böðvarsson, fyrrverandi ráðherra fyrir Sjálfstæðisflokkinn, skrifar grein á Pressunni sem ber heitið „Leggjumst á árar og bætum samfélagið.“ Hann tekur þar undir áhyggjur Sigmundar Davíðs af hatrinu „sem er ræktað í samfélaginu.“

Ég tel mig þekkja samfélagið vel og þörfina fyrir öflug og jákvæð vinnubrögð við stjórn landsins. Þegar ég sá viðbrögð stjórnmálamanna og fjölmiðlamanna við afsögn innanríkisráðherra fékk ég það staðfest sem ég raunar taldi mig vita að hatrið sem er ræktað í samfélaginu er skaðlegt þjóðarmein, skrifar Sturla.

Það er rétt sem bent hefur verið á að bæta þarf stjórnmálamenninguna í landinu. Og nú er lag. Fjölmiðlar ættu að efna til umræðu og fréttaþátta sem hefðu það verkefni að kalla eftir tillögum og ræða lausnir í þjóðar þágu. Gefum spekingum Kastljóssins frí frá því verkefni að ala á hatri í samfélaginu en þess í stað leggjast á árar við að bæta samfélagið.

Gettysborgarræða Sigmundar

Baldur Hermannsson, fyrrverandi menntaskólakennari, segir svo Sigmund hitta naglann á höfuðið „með hverri setningu“ í ræðu sinni á haustfundi Framsóknar og segir það „Gettysborgarræðu“ hans. Vitnar hann sérstaklega til ummæla Sigmundar um „landráðamenn“: Þetta eru þeir sem litu á fall fjár­mála­kerf­is­ins, banka­hrunið, sem staðfest­ingu þess að hug­mynd­in hefði ekki gengið upp. Þeir töldu áfallið vera ein­hvers kon­ar rétt­læt­ingu á sjálf­um sér og því viðhorfi að Ísland væri og hefði alltaf verið von­laust. Nú, sex árum seinna ótt­ast þeir hins veg­ar að draum­ur­inn um von­lausa Ísland sé að fjara út. Viðbrögðin birt­ast oft sem furðuleg heift og því miður hef­ur þessi heift og nei­kvæðni fengið meiri at­hygli og verið meira ráðandi í umræðunni en eðli­legt, hvað þá æski­legt, get­ur tal­ist.