Fínt framhald

Tónlist ***

Bréf frá París

Klassart

Systkinasveitin Klassart frá Sandgerði vakti mikla athygli fyrir sína fyrstu plötu, samnefnda sveitinni, sem kom út fyrir þremur árum og hafði að geyma kántrý- og blús-skotið rokk í rólegri kantinum. Nú er plata númer tvö, Bréf frá París, komin út og eins og fyrr er meirihluti laganna eftir gítarleikarann Smára Guðmundsson og flestir textanna eftir systur hans, söngkonuna Fríðu Dís.

Þriðja systkinið Pálmar spilar á bassa, en auk þeirra þriggja spila Davíð Þór Jónsson á hljómborð, Guðmundur Pétursson á gítar, Helgi Svavar Helgason á trommur og Valdimar Kolbeinn Sigurjónsson á kontrabassa. Hörkulið semsagt.

Tónlistin er eins og áður mjúkt popprokk með blús- og kántrý-áhrifum. Og aftur kemur samanburðurinn við Noruh Jones upp í hugann. Þó að meirihluti efnisins á Bréf frá París sé eftir meðlimi Klassart þá hafa tökulög meira vægi á henni heldur en á frumburðinum.

Smellurinn Gamli grafreiturinn sem Fríða syngur með Sigurði Guðmundssyni er t.d. íslenskuð útgáfa af laginu In a Town This Size eftir þann frábæra lagasmið John Prine, en íslenski textinn er eftir Braga Valdimar Skúlason. Hann á annan texta á plötunni og Vigdís Grímsdóttir á tvo. Á plötunni eru þrjú erlend lög með íslenskum textum, auk lagsins Heyr mína bæn sem Fríða syngur bæði á íslensku og ítölsku, en upprunalega útgáfa lagsins var sigurlag Eurovision-keppninnar árið 1964.

Bréf frá París rennur ljúft í gegn. Hljóðfæraleikur og hljómur eru fyrsta flokks og Fríða er ennþá að vaxa sem söngkona. Platan bætir ekki miklu við, en þeir sem féllu fyrir fyrri Klassart-plötunni ættu að verða sáttir við þessa.

Niðurstaða: Meira ljúft kántrýskotið popprokk frá Sandgerðissystkinunum.