Vatnsryksugur eða Herbalife? 12. júlí 2007 06:00 Ég las fyrir nokkru síðan í Fréttablaðinu um svokallaðar „dellur“ Íslendinga í gegnum tíðina. Þar var minnst á Herbalife-vörurnar, gefið í skyn að þeir sem álpuðust til að reyna að pranga Herbalife inn á fólk hér um árið gangi nú húsa á milli og selji vatnsryksugur. Sem betur fer hefur Íslendingurinn ekki farið varhluta af heilsubyltingu hins vestræna heims og æ fleiri hugsa betur um líkama sinn og hlúa betur að heilsu sinni. Sem dreifingaraðili Herbalife hitti ég fólk sem þiggur fegins hendi hjálp við þeim vandamálum sem nútímamaðurinn stendur frammi fyrir á tímum skyndilausna. Fólk sem þjáist af orkuleysi, offitu, meltingartruflunum, svefnleysi eða sykurlöngun, svo fátt eitt sé nefnt. Mannslíkaminn hefur á mörgum milljónum ára þróast í það sem hann er í dag og er illa í stakk búinn til að takast á við matvælaþróun síðustu ára. Svo langri þróun verður ekki snúið við á einni öld. Nútíminn færir okkur skyndimat og unnin matvæli á silfurfati, fæðuval sem samanstendur af „tómum“ hitaeiningum og gagnast líkama okkar ekki eins vel og þau matvæli sem menn neyttu áður. Íslendingar hafa ekki farið varhluta af þróun í matvælaiðnaði nútímans. Það er víst að Íslendingur sem var uppi um aldamótin 1900 borðaði meira af próteini og omega-fitusýrum heldur en nútíma Íslendingur. Mannslíkaminn hefur á síðustu öldum vanist að fá ekki mat hvar sem er og hvenær sem er, hann er í eðli sínu ginkeyptur fyrir feitum og orkuríkum mat. Hann er auk þess líffræðilega hannaður til að langa í slíkan mat, og til að breyta allri umframorku í fitubirgðir sem geyma á til „mögru“ áranna. Varla mikil von til að við á 21. öldinni upplifum slíkt í bráð. Mannskepnan á árum áður vann erfiðisvinnu, átti ekki rafknúin farartæki, flísfatnað eða upphituð híbýli, og eyddi þar af leiðandi öllum umframhitaeiningum og fitubirgðum líkamans sjálfkrafa – gjörólíkt þeim raunveruleika sem við búum við í dag. Sjálf get ég fullyrt að þrátt fyrir að vera komin yfir fertugt hefur mér aldrei í mínu lífi liðið betur en í dag. Ég veit núna muninn á því að innbyrða alla daga vikunnar öll þau nauðsynlegu næringarefni og vítamín sem líkaminn þarf á að halda til að geta starfað eðlilega í starfi og leik, og því að geta varla tekist á við allt sem ég þurfti að gera í mínu krefjandi starfi - hvað þá að eiga afgangs orku til að gera allt það sem mig langaði til að gera þess utan. Ég hef enn ekki hitt nokkurn einstakling sem vill ekki líða vel, vera orkumikill, heilsuhraustur, í góðu formi, unglegur og eiga alla möguleika á góðu og heilbrigðu lífi til dauðadags. Af óbilandi hugsjón leitumst við dreifingaraðilar Herbalife við að hjálpa fólki eins og þér til að finna leið til betra lífs. Það þekkja Íslendingar sem nota ytri og innri næringu Herbalife sér til heilsubótar. Vatnsryksugur eru öflug heimilistæki en þær verða viðskiptavinir mínir að kaupa annars staðar en hjá mér. Höfundur er dreifingaraðili Herbalife. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun Er Kristrún Frostadóttir viljandi að reyna að leiða þjóðina inn í ESB? Gunnar Ármannsson Skoðun Er fagmennska kennara einskis virði? Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Mataræði stéttaskiptingarinnar: Þegar hollusta verður forréttindi Steinar Björgvinsson Skoðun Lögreglu-Ríkið Ólafur Stephensen Skoðun Vandinn er ekki lóðaskortur Óli Örn Eiríksson Skoðun ADHD og hvatvísi Hjördís María Karlsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við stöndum á tímamótum Ellý Tómasdóttir skrifar Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar Skoðun Námsárangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á? Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þjóð í vaxtafjötrum hafta Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Samningsmarkmið Íslands mega ekki vera leyndarmál Júlíus Valsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð og hjúkrunarfræðingar: Hvað segja gögnin? Bjarni Jónsson skrifar Skoðun Lögreglu-Ríkið Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Þarf einhverja yfirbyggingu í skólamálum Mosfellsbæjar? Haukur Skúlason skrifar Skoðun Verkin tala! Kristinn Jakobsson skrifar Skoðun Vandinn er ekki lóðaskortur Óli Örn Eiríksson skrifar Skoðun Af hverju? - Af hverju ekki? Halldór Bachmann skrifar Skoðun Er staða Garðabæjar jafn sterk og við höldum? Tinna Borg Arnfinnsdóttir ,Hreiðar Jónsson skrifar Skoðun Er fagmennska kennara einskis virði? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Að þora að vera til fyrirmyndar Trausti Jóhannsson skrifar Skoðun Orkan sem skapar verðmæti Sævar Freyr Þráinsson skrifar Skoðun Er Kristrún Frostadóttir viljandi að reyna að leiða þjóðina inn í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Eru 700 milljónir á ári ekki miklir peningar? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir skrifar Skoðun Tölum um samfélagið okkar Jónína Margrét Sigmundsdóttir skrifar Skoðun Umferðin vex í Hafnarfirði – hvað ætlum við að gera öðruvísi? Stefán Már Víðisson skrifar Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen skrifar Skoðun Hagsmunir launafólks og Evrópusambandið Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Rjúfum vítahring olíunnar Guðjón Hugberg Björnsson skrifar Skoðun Dómar eiga að hafa tilgang Védís Einarsdóttir skrifar Skoðun Vandamál leikskólanna verða ekki leyst nema með aðkomu ríkisins Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Mannréttindi í hættu í yfirfullum fangelsum Tinna Eyberg Örlygsdóttir skrifar Skoðun Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stóra sósíalíska skinkumálið Helgi Áss Grétarsson skrifar Sjá meira
Ég las fyrir nokkru síðan í Fréttablaðinu um svokallaðar „dellur“ Íslendinga í gegnum tíðina. Þar var minnst á Herbalife-vörurnar, gefið í skyn að þeir sem álpuðust til að reyna að pranga Herbalife inn á fólk hér um árið gangi nú húsa á milli og selji vatnsryksugur. Sem betur fer hefur Íslendingurinn ekki farið varhluta af heilsubyltingu hins vestræna heims og æ fleiri hugsa betur um líkama sinn og hlúa betur að heilsu sinni. Sem dreifingaraðili Herbalife hitti ég fólk sem þiggur fegins hendi hjálp við þeim vandamálum sem nútímamaðurinn stendur frammi fyrir á tímum skyndilausna. Fólk sem þjáist af orkuleysi, offitu, meltingartruflunum, svefnleysi eða sykurlöngun, svo fátt eitt sé nefnt. Mannslíkaminn hefur á mörgum milljónum ára þróast í það sem hann er í dag og er illa í stakk búinn til að takast á við matvælaþróun síðustu ára. Svo langri þróun verður ekki snúið við á einni öld. Nútíminn færir okkur skyndimat og unnin matvæli á silfurfati, fæðuval sem samanstendur af „tómum“ hitaeiningum og gagnast líkama okkar ekki eins vel og þau matvæli sem menn neyttu áður. Íslendingar hafa ekki farið varhluta af þróun í matvælaiðnaði nútímans. Það er víst að Íslendingur sem var uppi um aldamótin 1900 borðaði meira af próteini og omega-fitusýrum heldur en nútíma Íslendingur. Mannslíkaminn hefur á síðustu öldum vanist að fá ekki mat hvar sem er og hvenær sem er, hann er í eðli sínu ginkeyptur fyrir feitum og orkuríkum mat. Hann er auk þess líffræðilega hannaður til að langa í slíkan mat, og til að breyta allri umframorku í fitubirgðir sem geyma á til „mögru“ áranna. Varla mikil von til að við á 21. öldinni upplifum slíkt í bráð. Mannskepnan á árum áður vann erfiðisvinnu, átti ekki rafknúin farartæki, flísfatnað eða upphituð híbýli, og eyddi þar af leiðandi öllum umframhitaeiningum og fitubirgðum líkamans sjálfkrafa – gjörólíkt þeim raunveruleika sem við búum við í dag. Sjálf get ég fullyrt að þrátt fyrir að vera komin yfir fertugt hefur mér aldrei í mínu lífi liðið betur en í dag. Ég veit núna muninn á því að innbyrða alla daga vikunnar öll þau nauðsynlegu næringarefni og vítamín sem líkaminn þarf á að halda til að geta starfað eðlilega í starfi og leik, og því að geta varla tekist á við allt sem ég þurfti að gera í mínu krefjandi starfi - hvað þá að eiga afgangs orku til að gera allt það sem mig langaði til að gera þess utan. Ég hef enn ekki hitt nokkurn einstakling sem vill ekki líða vel, vera orkumikill, heilsuhraustur, í góðu formi, unglegur og eiga alla möguleika á góðu og heilbrigðu lífi til dauðadags. Af óbilandi hugsjón leitumst við dreifingaraðilar Herbalife við að hjálpa fólki eins og þér til að finna leið til betra lífs. Það þekkja Íslendingar sem nota ytri og innri næringu Herbalife sér til heilsubótar. Vatnsryksugur eru öflug heimilistæki en þær verða viðskiptavinir mínir að kaupa annars staðar en hjá mér. Höfundur er dreifingaraðili Herbalife.
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun
Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar
Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar
Skoðun Námsárangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á? Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar
Skoðun Er staða Garðabæjar jafn sterk og við höldum? Tinna Borg Arnfinnsdóttir ,Hreiðar Jónsson skrifar
Skoðun Er Kristrún Frostadóttir viljandi að reyna að leiða þjóðina inn í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Vandamál leikskólanna verða ekki leyst nema með aðkomu ríkisins Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar
Skoðun Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir skrifar
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun