Fjögurra skyrtna tónleikar

Hinn sérvitri söngvari Morrissey hélt tónleika í Laugardalshöllinni á laugardagskvöldið við góðar undirtektir. Morrisey spilaði mest megnis lög frá sólóferli sínum og var kynþokkafullur, ákveðinn og geysilega flottur í öllum sínum aðgerðum.

Greinileg spenna ríkti í Laugardalshöllinni rétt áður en tónleikarnir hófust enda var mættur á klakann tónlistarmaður sem hefur jafnvel verið nefndur sem áhrifamesti maður breskrar tónlistarsögu. Þó var á margan hátt nokkuð furðulegt að sitja í Laugardalshöllinni. Í fyrsta lagi hefði verið mun skemmtilegra að hafa tónleikana bara sitjandi að hluta til þess að rífa upp meiri stemningu. Í öðru lagi safnaðist hópur af æstustu aðdáendum Morrisey fyrir framan sviðið og geri því ráð fyrir að fólk í fremstu sætunum hafi verið lítið skemmt þess vegna. Þessi tvö atriði komu þó ekki í veg fyrir frábæra tónleikaupplifun.

Morrisey hefði varla getað valið betra lagi til þess að hefja tónleikana. Þegar gítarriff How soon is now? byrjaði að óma var ekki laust við að margir hafi fundið gæsahúðina renna upp bakið auk þess sem hljóðið í Höllinni var vel þolanlegt að þessu sinni. Margir hafa vafalaust verið ósáttir með hversu fáa Smiths slagara Morrisey tók eftir það en Morrissey hefur ætíð spilað lágmarksskammta af Smiths-lögum á tónleikum sínum. Þó fengu lög á borð við Panic og Girlfriend in a coma að heyrast og varð það nóg til þess að halda öllum tónleikagestum á tánum.

Morrisey virtist samt njóta sín best í eigin lögum. Í þau lög virtist Morrissey setja allt sem hann átti og þrátt fyrir að vel flestir áhorfendur hefðu aldrei heyrt meirihluta laganna koma það ekki að sök.

Sviðsframkoma Morrisey var einnig svo heillandi að þó hann hefði verið að syngja blöndu af Nylon og HLH flokknum hefði það samt komið vel út.

Eiginlega má segja að Morrisey sé hin fullkomna rokkstjarna þegar kemur að sviðsframkomu. Kynþokkinn hreinlega lekur af manninum, hann heillar áhorfendur upp úr skónum með smá spjalli milli laga og er geislandi á sviðinu.

Skemmtilegt var líka að sjá að Morrissey skipti alls þrisvar sinnum um skyrtu á tónleikunum, fyrst var hann í svartri, svo gulri, síðan blárri og endaði loks í grárri. Áhorfendur hötuðu það heldur ekki þegar Morrisey reif af sér skyrtu og henti út i salinn.

Tónleikarnir voru því hin mesta skemmtun enda alltaf jafn gaman að fá jafn mikla goðsögn og Morrissey til þess að spila hér á landi. Aðalstjarnan virtist líka ánægð sjálf og það er alltaf mikill plús þegar slíkt er áberandi.